Mama Lore

Mijn situatie vind ik altijd moeilijk te omschrijven. Als mensen erachter vragen weet ik nooit goed waar te beginnen. Als je mijn vorige blogposts hebt gelezen, weet je dat mijn vriend in Australië woont terwijl ik in België woon samen met ons zoontje Luke. Ik heb nog maar net geaccepteerd dat dit mij een alleenstaande moeder maakt. Als je aan alleenstaande ouders denkt, denk je waarschijnlijk dat de relatie tussen de ouders voorbij is of er door omstandigheden geen andere ouder is. Maar val ik dan ook onder de categorie ‘alleenstaande ouder’? Ik heb het daar dus moeilijk mee omdat ik natuurlijk een relatie heb met de papa van Luke. Omdat ik vind dat ‘alleenstaande ouders’ het algemeen bekeken toch vaak moeilijker hebben en ik vind dat ik dus niet mag klagen.

 

Een tijdje terug kwam de federale dienst van kinderbijslag bij me langs om na te gaan of ik in aanmerking kom voor een toeslag omdat Luke in een één-ouder gezin woont. Financieel gezien is dit natuurlijk heel welkom maar emotioneel gezien werd ik er niet goed van. Luke is nu 1 jaar oud en begint de wereld meer en meer te ontdekken. In die 1 jaar tijd heeft hij zijn papa samen opgeteld vijf weken gezien. Dit is voor mijn zoontje niet leuk maar zeker voor mijn vriend niet. Luke kent enkel mij als zorgpersoon. Ik ben diegene geweest die elke nacht opstond, eerst borstvoeding en daarna flesjes gaf, pampers verschoonde, bij al zijn ziekenhuiscontroles aanwezig was, sliep in het ziekenhuis tijdens zijn opnames in het ziekenhuis, hem meerdere keren per week naar de kinesist brengt voor revalidatie. Hem troost, met hem speelt. En ik doe dit met zo veel liefde. Zo veel liefde.

 

Maar aan de andere kant vind ik het jammer dat mij vriend dit allemaal heeft gemist. Ik vind het jammer voor Luke dat hij zijn papa gewoonweg niet kent. En hierdoor zet ik ook vaak vraagtekens bij onze relatie. Ik heb nooit iemand gehad waar ik 100% op kon terugvallen en waarmee ik de taken kon verdelen. Ik doe dit helemaal alleen. Momenteel woon ik tijdelijk bij moeder dus hier en daar heb ik natuurlijk wel hulp. Mijn vrienden en familie staan ook echt altijd klaar als ik hun nodig zou hebben. Daarom heb ik het zo moeilijk om mijzelf ‘alleenstaande moeder’ te noemen. Want ik ben niet alleen, maar eigenlijk ben ik dat wel.

 

We worden tegenwoordig in zoveel verschillende hokjes geplaatst. Ik zal altijd moeder zijn, alleenstaand of niet. Dit maakt me geen slechtere of betere mama. Iedereen is uniek en we bewandelen allemaal hetzelfde pad, ongeacht leeftijd of achtergrond. Misschien zijn er wel obstakels onderweg maar uiteindelijk hebben we allemaal hetzelfde doel en dat is onze kinderen gelukkig maken. Ik heb lang getwijfeld om over dit onderwerp te schrijven maar dit is het leven zoals het is. Geen verbloeming maar de harde feiten.

 

Mocht je vragen hebben of je verhaal willen delen mag je me steeds contacteren via mijn Instagram-account @LoreSmellenbergh

 

Heel veel liefs,

 

Lore


Hi, wat leuk dat je er bent!

 

Life by Nikkie is hét MOMMY LIFESTYLE MAGAZINE waar ik vertel over mijn leven als mama. Sinds 23 November 2016 zijn wij trotse ouders geworden van een prachtige zoon Wess Christiaan. Als firsttime mommy vertel ik graag aan andere mama's (to be) wat mijn ervaringen zijn in alles wat te maken heeft met baby, mama en gezinsleven. En niet alleen ik wil graag mijn verhaal vertellen, maar ook andere mama's delen graag hun verhaal en ervaringen!

 

Ik hoop je samen met de andere mama's te kunnen inspireren om vervolgens snel weer terug te komen!! Ben je benieuwd en wil je graag nog meer zien? Kijk dan ook even op mijn Instagram account en volg @lifebynikkie.nl of like mijn Facebookpagina & wie weet tot snel!!


Disclaimer


Alle foto's en teksten zijn eigendom van Life by Nikkie. Deze mogen zonder toestemming niet overgenomen worden.