Mama Nina

Het is donker buiten, het regent, ik heb het al een week ontzettend koud, maar bovenal, ik ben moe! Tess is vorige week ziekjes geweest (tandjes?? Zeg jij het?) en dus ’s nachts weer vaker wakker. Deze week slaapt ze echter netjes in haar bedje waar ze zelf in slaap valt (na 16 maanden…..) en waar ze weer netjes de nacht doorslaapt. Kortom, genoeg slaap en dus ’s avonds weer genoeg tijd voor mezelf. Zal dit dan één van de dingen zijn waar ik door mijn reuma last van heb?

 

In mijn voorstelblog heb je kunnen lezen dat ik na mijn zwangerschap reuma heb gekregen, reumatoïde artritis om precies te zijn. Dit heeft vooral in de eerste maanden voor veel verdriet en pijn gezorgd. Er zijn dagen bij geweest dat ik Tess niet kon tillen en amper kon lopen. Man, wat breekt je moederhart dan. Dat je eigen moeder langs moet komen om je kind aan te kleden is toch wel zeer pijnlijk. En dat kleine hummeltje die de hele dag je aandacht wilt en die je met pijn oppakt. Ik hoop dit nooit meer mee te maken. Hier zit ik dus ook wel een beetje mee betreft een 2e kindje… hoe zal dit dan zijn? Ga ik echt zoveel van mijn lichaam vragen? Momenteel ben ik goed ingesteld op mijn medicatie en zelfs alweer aan het afbouwen omdat wij dus ooit nog een tweede kindje willen. Deze troep mag ik dan niet in mijn lichaam hebben en moet er een tijdje uit zijn.

 

Ik heb nog een tijdje aan de prednison gezeten… mensen wat een ramp. Ja, het hielp ontzettend want ik was vrijwel pijnvrij. Maar ik had een ontplofte kop en heb me wat dat betreft nog nooit zo ongelukkig gevoeld….. ik heb dus ook echt besloten dat ik dat nooit meer ga slikken. Ik wil me nooit meer zo voelen!

 

 

Maar hoe gaat het nu? Nu gaat het met vallen en opstaan. ’s Morgens voel ik mij eigenlijk het minst goed. Dan ben ik stijf en moet ik echt even ‘opwarmen’. Hier heeft Tess natuurlijk niet het geduld voor;). We starten de dag in het grote bed met een flesje (ja mijn dreumes van 16 maanden krijgt nog 2 flesjes… ;)). Daarna gaat Tess boven wat spelen en spring ik even gauw onder de douche. Ik neem mijn medicatie en diclofenac en vrij snel daarna voel ik me alweer wat beter.

Twee keer per week injecteer ik mezelf. Dit klinkt voor sommigen misschien eng, maar valt reuze mee. Het is gewoon met een pen en eigenlijk druk ik alleen op het knopje. Het doet wel zeer maar is hooguit 5 seconden.

 

Het lastige aan deze ziekte vind ik dat je het niet altijd aan iemand kan zien, maar het wel echt een zodanige invloed op je leven kan hebben. Gelukkig heb ik hele fijne artsen die het heel serieus nemen en waar ik altijd terecht kan. Dus ook wat betreft de wens van een 2e kindje denken ze erg mee. Ik ben vooral benieuwd of mijn lichaam het nog weer een keer aan kan en wat het met mij doet!

 

Wie weet in de toekomst… ☺

Volg mij op niens90 als je het leuk vind!

 

Liefs, Nina


Hi, wat leuk dat je er bent!

 

Life by Nikkie is hét MOMMY LIFESTYLE MAGAZINE waar ik vertel over mijn leven als mama. Sinds 23 November 2016 zijn wij trotse ouders geworden van een prachtige zoon Wess Christiaan. Als firsttime mommy vertel ik graag aan andere mama's (to be) wat mijn ervaringen zijn in alles wat te maken heeft met baby, mama en gezinsleven. En niet alleen ik wil graag mijn verhaal vertellen, maar ook andere mama's delen graag hun verhaal en ervaringen!

 

Ik hoop je samen met de andere mama's te kunnen inspireren om vervolgens snel weer terug te komen!! Ben je benieuwd en wil je graag nog meer zien? Kijk dan ook even op mijn Instagram account en volg @lifebynikkie.nl of like mijn Facebookpagina & wie weet tot snel!!


Disclaimer


Alle foto's en teksten zijn eigendom van Life by Nikkie. Deze mogen zonder toestemming niet overgenomen worden.