Mama Anneke

Zo daar ben ik weer.. Het is weer even geleden maar zo gaan die dingen als werkende mama die sinds twee maanden een nieuwe baan heeft waar best veel tijd en energie in gaat zitten..

En als je dan ook nog een baby van 9 maanden heb die ineens alleen nog maar hazenslaapjes doet overdag.. Allemaal excuses natuurlijk en daarom hoog tijd om mijn zwangerschap met jullie te delen, want dat is waar ik mijn vorige blog eindigde..

 

Ik voel me anders en raar maar of ik mezelf nu echt zwanger voel?

Mijn grootste angst was altijd het misselijk zijn en overgeven maar godzijdank is die ellende mij grotendeels bespaard gebleven! Ik ga niet zeggen dat ik helemaal niet misselijk ben geweest want dat was ik wel elke dag.. Maar de aantal keren overgeven tijdens mijn zwangerschap zijn op twee handen te tellen!

 

Ondertussen ben ik 7 weken zwanger en ongeveer 25 zwangerschapstesten verder want die zwangerschapstesten werden wel een beetje een dingetje of beter gezegd een verslaving! Elke dag deed ik er wel een gewoon voor mezelf als check! Ja verklaar me voor gek maar het was echt zo!

 

Helaas gebeurde er in die eerste 12 weken ook nog iets waar elke zwangere vrouw bang voor is; ik kreeg een bloeding.. Meerdere malen wat rood bloed verlies, vlak voor onze eerste echo met 8 weken.. In paniek belde ik het ziekenhuis op wat ik hier nu mee moest en ik mocht die zelfde middag nog langs komen voor een vervroegde echo.

Onze aller eerste echo waar nog vrijwel niks op te zien was alleen een puntje het kloppende hartje! Wauw wat waren wij gelukkig en wat is dit bijzonder eindelijk eens een echo met zo’n mooi resultaat, iets wat in mij groeit iets van ons samen! Zo fijn om dit samen mee te maken..

Natuurlijk was het geen garantie, ik was immers nog geen 8 weken zwanger en er kan nog van alles mis gaan.. Maar het feit dat we een hartje hebben zien kloppen..

 

Wat er waarschijnlijk is gebeurd aldus de arts; tijdens de bevruchting had ik twee rijpe eicellen waarschijnlijk is er hiervan een wel bevrucht en heeft de andere het helaas niet gered en werd deze als nog afgestote door mijn lijf.. Raar idee dat het er anders misschien twee waren geweest maar dol gelukkig dat een eitje het wel heeft overleefd!

 

Die eerste twaalf weken gaan LANGZAAM!

Ondertussen weet iedereen in onze nabije omgeving dat we zwanger zijn.. Ook mede onze openheid over het hele traject waarin iedereen zo meeleefde.. een bewuste keuze van ons geweest maar daardoor geen verrassing meer voor onze familie en naaste vrienden!

 

Wanneer we de 12 weken grens hebben gepasseerd en we de goede uitslagen binnen hadden van de combinatie test, hebben we het nieuws gedeeld met de rest van de wereld en wat kregen we een hoop positieve en lieve reacties van iedereen!

 

Eindelijk die ellendige 12 weken voorbij en heerlijke zwangerschapscravings rijker.. Zure matte, ham/kaas chips, chocomelk en niet te vergeten ijskoffie(die ik nu trouwens nog steeds heb!)

De vaatwasser kon ik niet meer luchten of zien want van die geur ging ik dus wel bijna over mijn nek! Ook tijdens het poetsen van mijn tanden trouwens wat een crime!

 

Omdat we niet weten of ons ooit nog een tweede kindje gegund is probeer ik zo optimaal mogelijk te genieten van deze zwangerschap.. Ik wil er dan ook alles uithalen!

Na onze heerlijke vakantie in het zuiden van Spanje gaan we voor de geslachtsbepalende echo, ik ben dan 16 weken zwanger..

Ons vermoeden wordt bevestigd het wordt een meisje!

Omdat onze zwangerschap eigenlijk al vrij snel bij iedereen bekend was besluiten Nick en ik het geslacht van onze baby voorlopig nog even voor ons zelf te houden en pas na de 20 weken echo onze gender reval party te houden.. Dit was moeilijk maar denk dat we onze familie en vrienden goed voor de domme hebben gehouden want vrijwel iedereen was team blauw!

 

Ondertussen groeit mijn buikje lekker verder en begint mijn werk in de gehandicaptenzorg steeds zwaarder te worden.. Ik was al over geplaatst naar een andere groep maar ook hier begint vooral de zorg zijn tol te eisen ik krijgt last van mijn rug en bekken en deze klachten worden alleen maar erger naarmate mijn zwangerschap vordert..

Helaas moet ik met 31 weken zwangerschap volledig de ziektewet in omdat ik niet meer op of onder kan van de bekken instabiliteit..

 

 

We zijn begonnen met klussen in de babykamer.. Ik heb de commode ge-erft van mijn opa en oma en we besluiten al onze meubeltjes een beetje in de zelfde style te houden en ik struin dan ook alles bij elkaar via marktplaats.. Het opknappen was nog wel een dingetje (en dat zou ik in de toekomst ook niet nog eens doen). Want daar gaat altijd meer tijd en werk in zitten dan je denkt..  Maar uit eindelijk heel erg blij met het resultaat:

 

Met 34 weken krijgen we onze eerste groei echo waaruit blijkt dat ons meisje toch iets aan de grote kant is.. Vanaf dat moment moet ik elke week op controle bij de gynaecoloog en worden we beide goed in de gaten gehouden..

Wanneer ik 36 weken zwanger ben besluit dat gynaecoloog dat hij mij met 38 weken gaat inleiden. Ons meisje groeit erg hard wat de kans op complicaties bij een voldragen zwangerschap vergroot.  Stiekem vinden wij dit helemaal niet erg natuurlijk en de weken dat we nog samen zijn tellen we af..

 

Ook dit is weer zon dingetje van alles eruit halen wat er in zit! Een zwangerschapsfotoshoot.. Van te voren heel hard gezegd nee dat is niks voor ons maar toch doen we met 34 weken die fotoshoot..

 

En dan is daar de dag 19 december 2016..

De dag dat we ons moet melden voor de inleiding.. We hebben die ochtend vooral uitgeslapen en zijn in de middag voor de laatste keer samen wezen lunchen nog even qualitytime met elkaar!

Om 16.00 uur moeten we ons melden in het ziekenhuis en wat er dan volgt zijn 26 lange en hele heftige uren..

 

Anneke


Hi, wat leuk dat je er bent!

 

Life by Nikkie is hét MOMMY LIFESTYLE MAGAZINE waar ik vertel over mijn leven als mama. Sinds 23 November 2016 zijn wij trotse ouders geworden van een prachtige zoon Wess Christiaan. Als firsttime mommy vertel ik graag aan andere mama's (to be) wat mijn ervaringen zijn in alles wat te maken heeft met baby, mama en gezinsleven. En niet alleen ik wil graag mijn verhaal vertellen, maar ook andere mama's delen graag hun verhaal en ervaringen!

 

Ik hoop je samen met de andere mama's te kunnen inspireren om vervolgens snel weer terug te komen!! Ben je benieuwd en wil je graag nog meer zien? Kijk dan ook even op mijn Instagram account en volg @lifebynikkie.nl of like mijn Facebookpagina & wie weet tot snel!!


Disclaimer


Alle foto's en teksten zijn eigendom van Life by Nikkie. Deze mogen zonder toestemming niet overgenomen worden.