Mama Sabrina

Deze keer gaan we het even anders doen en heb ik niet zoveel te zeggen. Deze keer gaat mijn vriend een aantal vragen eerlijk beantwoorden.

Een bevalling maken wij vrouwen toch op een hele andere manier mee dan de man. Ik denk toch dat wij niet echt alles goed opslaan of echt goed meemaken, door alle pijn etc. voor de man is dat toch anders. En hij maakt de hele tijd alles heel goed mee. Ik heb vaak gevraagd of hij het eng vond en hoe alles eruit zag. Hahah we hebben samen de foto's terug gekeken die de verloskundige had gemaakt en wauw, dat vond ik even schrikken! Ben je nieuwsgierig hoe de man alles ziet en meemaakt?

 

Lees gerust verder!!

 

• Je word wakker 26 januari en je weet het nu zeker ik word papa, wat dacht je allemaal? 

Die ochtend 26 Januari de dag dat ik wist vandaag word ik Papa, die ochtend dacht ik alleen maar vandaag, ja vandaag ga ik ons kleine hummeltje ontmoeten. Verder kon ik me niks voorstellen wat ik kon verwachten, hoe het zou gaan en of ik wel wist hoe alles moet? Zou ik gaan huilen? Zou ik gaan lachen? Wat zou ik gaan voelen op dat moment?

 

• Was je erg zenuwachtig ? 

Of ik zenuwachtig was? Ja, de zenuwen gierde door mijn lichaam. Maar wanneer ik zenuwachtig ben, ben ik juist stil en gefocust op wat er op dat moment allemaal gebeurd.

 

• Hoe vond je het dat je de ziekenhuis gangen doorliep met een lege Maxi Cosi ? En wetende dat je naar huis zou gaan met een gevulde Maxi Cosi.

Wat het leuke aan de periode dat wij voor controle van sabrina en boy die nog in de buik zat was, is dat in die periode wij wel vaker mensen uit het ziekenhuis zagen komen met een gevulde maxicosi. En wij tegen elkaar zeiden dat wij dat ook binnekort zouden hebben. En die ochtend dat wij met een lege maxicosi in de auto naar het ziekenhuis reden en eruit kwamen en opeens achterin de auto een gevulde maxicosi hadden met onze boy daarin. Was echt een gezins gevoel...

 

• Hoe vond je het om mij te zien met al die toeters en bellen op het verlos bed?

Jou zo te zien met alles erop en eraan was gewoon respectvol naar jou toe. Hoe goed je dit allemaal deed en hoe trots ik op jou ben dat je dit maar voor elkaar gekregen hebt. Ik wist 100% zeker dat jij dit zou aan kunnen na een best heftige tijd die jij en wij samen hebben doorstaan. 

 

• De weeën begonnen en ik kreeg steeds meer pijn. volgens mij voel je je echt machteloos. Wat wou je het liefste doen? 

Inderdaad die weeën werden steeds meer heftiger zo kon ik het zien op het scherm en jij voelde de pijn.. op dat moment inderdaad machteloos voor mij, maar ondanks dat ik weinig kon doen wilde ik jou helpen, dmv jou vast te houden, je kusjes geven op je hoofd en jou moed in praten. 

 

• Het was dan eindelijk zover ik mocht gaan persen. vond je dat spannend? 

Het persen was heel erg spannend maar ook op dat moment had ik geen besef wat ik kon verwachten. Dus was ik weer gefocust op het moment zelf. En natuurlijk hielp ik jou in alle houdingen die je moest gaan liggen/zitten. Vond het zo knap en het voelde zo fijn dat je op de moment dat je rust kon nemen ook echt je rust vond en zitten ook echt leunend op mij ruste.

 

• Hoe vond je het om de navelstreng door te knippen? 

De navelstreng doorknippen, eerst dacht ik het stelde niks voor, maar op het moment dat je het mag doen dan geeft het je toch echt een gevoel van... Boy gaat vanaf dit moment de wereld in. Het openen van het leven voor Boy. Welkom op de wereld klein ventje. Vanaf nu geven mama en papa jou de liefde die jij nodig hebt.

 

• Wat dacht/voelde je toen je Boy voor het eerst in je handen had?

Voor het eerst Boy vasthouden is ook voor het eerst dat ik volgens mij een baby heb vast gehouden. Maar dat gevoel dat hij er nu echt is en je hem nu echt kan zien en voelen... een moment dat je realiseert dat hij nu echt een deel uitmaakt van je leven. 

 

• Hoe omschrijf je deze dag?

Omschrijving van deze dag. Een ervaring vol met mooie gevoelens en veel liefde voor ons eerste kindje en heel veel respect, liefde en gevoel voor mijn mooie vriendin. En ook wel vermoeide dag.

 

• Hoe vind je het om papa te zijn?

Ik vind het super om papa te zijn. En als ik eerlijk ben ietsjes aan de vroege kant. Maar verder hebben we er samen voor gekozen. Ik krijg enorm veel leuke reacties van mensen. En ben hierdoor ook echt een ander persoon geworden. Mensen die mij echt goed kennen die dichtbij mij in het leven staan zien hoe ik ben veranderd, volwassener ben geworden en beter over situaties nadenk. Nu is de tijd doorgebroken dat je een prachtig zoontje hebt waar ik super veel van hou en natuurlijk het aller beste voor hem over heb. En daarom weet ik nu ook hoeveel mijn eigen ouders van mij houden, nu ik zelf een ouder geworden ben hoe veel ik van mijn eigen zoontje hou.

 

Liefs x

sabrina & emanuel 


Hi, wat leuk dat je er bent!

 

Life by Nikkie is hét MOMMY LIFESTYLE MAGAZINE waar ik vertel over mijn leven als mama. Sinds 23 November 2016 zijn wij trotse ouders geworden van een prachtige zoon Wess Christiaan. Als firsttime mommy vertel ik graag aan andere mama's (to be) wat mijn ervaringen zijn in alles wat te maken heeft met baby, mama en gezinsleven. En niet alleen ik wil graag mijn verhaal vertellen, maar ook andere mama's delen graag hun verhaal en ervaringen!

 

Ik hoop je samen met de andere mama's te kunnen inspireren om vervolgens snel weer terug te komen!! Ben je benieuwd en wil je graag nog meer zien? Kijk dan ook even op mijn Instagram account en volg @lifebynikkie.nl of like mijn Facebookpagina & wie weet tot snel!!


Disclaimer


Alle foto's en teksten zijn eigendom van Life by Nikkie. Deze mogen zonder toestemming niet overgenomen worden.