Mama Julie

10 dingen die veranderen als je mama wordt

Dat moeder worden je hele leven veranderd, wist ik wel. Je hebt wel een idee hoe het zal zijn. Je zal er veel voor moeten opgeven, maar je krijgt er ook veel voor terug. 

Ik moet wel toegeven, ik heb het soms wat onderschat. Ik ben toch enkele keren van mijn roze wolk gevallen. Maar oh, wat heb ik ook al genoten van het mama zijn. Ik zou nu terug geld geven naar de momenten dat ik 's avonds - nog niet gedouched en amper gegeten - in de zetel zat met een slapende baby op mijn schoot. Want die momenten krijg je jammer genoeg niet meer terug. Hoe 'moeilijk' die momenten soms leken, niet wetende wat te doen. Achteraf gezien waren dat nog de simpele zaken aan het ouderschap. 
Want hoe moet dat nu? Wat is nu het juiste voor je kind? Je krijgt zo veel raad, goed bedoelde raad. Maar iedereen zei iets anders, het was zo vaak tegenstrijdig. Dan begin je nog wat op te zoeken op het internet & krijg je weer wat andere informatie.. Elk kind is anders.. En ook elke dag is anders. Ik was voor de eerste keer mama, & ik deed maar wat. Ik volgde die goede raad op. De ene keer deed ik het zo, de andere keer deed ik het zo. Achteraf gezien weet ik dat er geen ideaal ritme bestaat, je moet echt gewoon je gevoel volgen. Het ritme dat je baby aangeeft. 

Hierbij alvast de dingen die veranderen als je mama wordt. Maar vergeet niet: GENIET! Hoe cliché het ook mag klinken, ze worden veel te snel groot. 

1. Je slaapritme

Toch 1 van de grootste veranderingen is je slaapritme. Uitslapen? Wat is dat? Toen ik zelf nog een tiener was kon ik tot 's middags in mijn bed blijven liggen. Sinds ik aan het werk ben veranderde dit uiteraard snel. Maar sinds we een baby hebben, is slapen tot 7u/7u30 uitslapen. Films kijken & wijntjes drinken? Graag, maar om 22u30 is onze kaars vaak uit. 

Toen Seth nog echt een pasgeboren baby'tje was, deed ik geen dutjes overdag. Als hij sliep, deed ik het huishouden of ging ik douchen. Maar neen dames, slaap wanneer je baby slaapt. Ik dacht 'binnekort zal het wel beteren'. Maar echt bijslapen kan je niet met een baby, en ik heb me laten vertellen dat dat nog enkele jaren zal duren. Maar ook al ben je nog zo moe, als je naar het bedje van je kind gaat & je ziet die lach op zijn gezicht, dan is je ochtendhumeur zo weer over. Ook ben ik bij elk zuchtje meteen wakker. Ik hoor echt letterlijk álles. Gedaan met de vaste slaap. 

2. Alles draait om je kind

Ook al heeft een baby zo'n impact op jouw leven, je hebt het er met plezier voor over. Alle dingen waarover je vroeger zou klagen lijken nu zo klein. Er zijn nu zo veel belangrijkere dingen in het leven. Je past je ook met alle plezier aan aan je kindje. Ergens op een leuk feestje of afspraakje met de vriendinnen, maar is je baby lastig? Dan gaan we maar naar huis. Zonder zeuren. Dat had je me vroeger eens moeten zeggen... Spontane uitstapjes? Die zijn er niet meer bij. Wil je eens naar de bioscoop of op restaurant? Dan moet je dat even op voorhand regelen en een babysit nodig. Als je dan vertrekt, moet je zien dat je alles bij hebt voor zoonlief. De buggy, verzorgingszak, pampers, voldoende voeding, reservekleding, een jasje voor als het frisser wordt, etc. Tegen dat je dan eindelijk gepakt bent en vertrokken bent, ben je sowieso iets vegreten. Al vergeet ik meestal mezelf nu. Ongeschminkt op stap? Ik zou vroeger zo zijn terug gedraaid. Het zou me veelkans zelfs nooit overkomen zijn. Je moet is raden hoe vaak nu al op 6 maanden tijd.. 

3. Op tijd komen

Ik ben iemand die altijd overal op tijd is, liever te vroeg dan 1 minuut te laat. Ik heb ook een hekel aan mensen die te laat komen. Maar sinds Seth er is, is dit toch niet meer zo evident. Een hele planning opmaken, maar die valt dan vaak in het water. Wanneer je dan toch denkt dat alles goed loopt, gaat er meestal wel iets mis. Nog een vuile pamper, wat pap dat terug boven komt & er voor zorgt dat je nog van outfit moet veranderen (voor jezelf en je baby). Ja, sorry aan iedereen waar ik mee afspreek, maar ik doe mijn best.

4. Let it go

Dit brengt me ook wat terug naar mijn vorige punt. Ik was een echte plannen-madame. Dit is 1 van mijn sterke punten. Ik heb het er dan ook moeilijk mee als iets niet loopt zoals het 'moet'. Heb ik dat moeten loslaten toen Seth geboren werd.. Want een baby is geen digitale klok. Die eet niet wanneer het jou uitkomt. Die slaapt ook meestal op de momenten dat het niet moet. Iets plannen met een baby kan niet, je moet dus alles heel ruim zien. Verder ook een let it go voor je huishouden etc. Ben je echt moe? Slaap dan. Moet je nog zo veel doen, maar moet je baby bijna naar bed? Geniet dan van die momenten samen. Is het mooi weer en ga je liever wandelen? Maak dat je weg bent! Je huishouden gaat heus niet lopen, doe het wanneer je er tijd voor hebt. Oké, je mag het ook niet te ver laten komen, maar op een dag komt het zeker niet aan. 

5. Shopaholic 

Ik heb een kleerkast vol, bomvol kleren en schoenen. Ik kon nergens komen zonder iets te komen. Maar sinds ik zwanger was, begon ik meer voor de baby te kopen. Ik was ook zwanger, je gaat niet veel geld investeren in kleren voor jezelf en die babykleertjes zijn zo schattig. Ik kon niet geloven dat je meer voor je baby zou shoppen als voor jezelf. Maar jawel hoor.. Ik zal sneller een kinderwinkel binnen gaan als een kledingswinkel voor mezelf. Ook heb ik zo veel kleren dat ik vaak nieuwe kleren moet weg leggen.. Ze zijn dan jammer genoeg al te klein zonder dat hij ze heeft aangehad. Kinderen, ze groeien ook als kolen. 

6. De wasmachine draait overuren

Hoe klein die babykleren ook mogen zijn, het is ongelofelijk hoe snel je wasmand weer vol zit. Vroeger deed ik enkel op vrijdagavond de was, de rest was voor een week later. Als ik nu een wasmachine klaar heb, steekt de wasmand alweer opnieuw vol. Een baby heeft vaak ongelukjes en veranderd best nog wel vaak van outfit per dag. Laat staan al dat strijken van die kleine kleertjes. Verder heb je dan ook nog heel wat handdoeken, lakens waar eens op gemorst wordt, slabbetjes enz. Klaar om dadelijk weer een wasje te draaien dus! 

 

7. Emoties

Moeder zijn, het maakt je week. Een film kijken zonder te huilen wordt moeilijker & moeilijker sinds ik mama ben. Ook ik heb, zoals vele andere moeders, de kraamtranen gekend. Je bent zo moe van de laatste weken van je zwangerschap (slapeloze nachten), de bevalling en het overweldigende gevoel als je kleine kapoen daar dan eindelijk is. Maar je blijft gaan, draaien op automatische piloot. En dan komen de tranen, ze blijven komen en je weet zelf niet waarom. Want je bent toch gelukkig? Ik heb ook vaak meegehuild met mijn baby. Uit vermoeidheid, uit onmacht omdat je niet weet waarom hij weent en je niet weet wat te doen. 

Wetende wat er in de wereld gebeurd en hoe machteloos je hier tegen bent, ik ben er harder mee bezig. Al die aanslagen etc. die gebeuren. In wat voor een wereld moet hij opgroeien? Ik heb altijd gezegd dat ik me niet wil wegsteken, ik wil die terroristen niet hun zin geven. Ik blijf gewoon leven. Maar nu ben ik mama. Wat als er iets gebeurd met mij? Erger nog, wat als er iets gebeurd met hem? Kunnen we wel op reis gaan? Die vragen..  Verder ben ik ook heel snel bezorgd. Ik ben zeker niet zo'n overbezorgde moeder die bij het minste kuchje naar de dokter gaat. Maar toch.. Je wil niet dat er iets is met je kind. Gelukkig is Seth tot nu toe - hout vast houden - nog niet echt ziek geweest. En op de dag dat ik dit schrijf krijg ik een telefoontje van de crèche: Seth is ziek. 39 graden koorts. Hij heeft nog nooit koorts gehad. Moet ik nu naar de dokter? Of even aanzien. De ganse dag breek je je hoofd wat je nu best kan doen voor je kind. De hele dag zit je er mee in je maag, want je kleintje mag geen pijn hebben. 


8. Je hebt respect voor andere ouders

Ik weet nog goed hoe naief ik vroeger was. Als er in de supermarkt een kind zeurend op de grond lag dacht ik: 'Oei, die heeft haar kind niet in de hand'. Nu weet ik dat me dat nog te wachten staat. Nu heb ik respect voor de ouders die zo hard kunnen zijn en zeggen: 'doe maar, ik hou mijn been stijf'. Ik hoop dat ik het ook kan, voorlopig ben ik nog te zwak hiervoor denk ik, haha (zie punt: emoties). Verder heb ik ook respect voor alleenstaande moeders, die eens niet kunnen zeggen tegen manlief: ik heb even een momentje voor mezelf nodig. Ik weet nog toen ik in bevallingsverlof was, hoe blij ik was dat hij 's avonds thuis kwam. Dan kon ik even rustig douchen, of iets in het huishouden doen, of eender wat. Maar ik kon het even 'rustig' doen, zonder huilende baby die aandacht wou op de achtergrond. Ook nu is het toch handig om hulp te hebben, want met een kind kom je handen te kort! Ik heb ook respect voor ouders van meerdere kinderen. Ik wil er maximum 2, maar misschien laat ik het wel bij 1. 3 kinderen? 4 kinderen? Jeetje, nee bedankt. Ik zou niet weten hoe er aan te beginnen. En ik heb ook respect voor mijn eigen ouders, haha. Raar maar waar, je beseft pas als je zelf moeder bent wat dit met je doet. Maar eigenlijk heb ik nu vooral respect voor alle ouders die het goed willen doen. Die het misschien niet altijd juist doen, maar die zeker toch proberen om het beste te doen en te zijn voor hun kind. Voor al die mama's en papa's: jullie doen het geweldig! 

9. Je bent van niets vies meer

Ik ben iemand die wel snel vies is van iets. Als ik vroeger me de hond ging wandelen en ik moest onderweg wat opkuisen, dat was met mijn neus dicht. Nu doe ik de pampers zelfs met plezier. Van mijn eigen kleintje kan ik alles verdragen, alle kwijl, poep, snottebellen en overgeefsel. Het doet me niets. Dat van andere kinderen vind ik nog steeds vies. Maar toch is het raar hoe je je daar zo makkelijk kan overzetten. 

10. Voor altijd verliefd

Je weet wel dat je je kind graag zal zien, maar ik wist niet dat je iemand zo graag kon zien. Dit is letterlijk liefde op het eerste gezicht. Dit is echt elke dag een beetje liever zien. Hij is nog maar 6 maanden, ik kan haast niet geloven dat ik hem nóg liever kan zien dan ik nu doe. Het is waar, je leven veranderd compleet als je mama wordt. Maar het is het allemaal waard. Ik heb nooit echt het gevoel gehad dat ik 'nu' klaar was om mama te worden. Tot ik Seth in mijn armen kreeg, toen wist ik het zeker. Ik zal alles voor hem doen, hem beschermen met mijn leven, en hem vooral graag zien, elk moment. 

 


Hi, wat leuk dat je er bent!

 

Life by Nikkie is hét MOMMY LIFESTYLE MAGAZINE waar ik vertel over mijn leven als mama. Sinds 23 November 2016 zijn wij trotse ouders geworden van een prachtige zoon Wess Christiaan. Als firsttime mommy vertel ik graag aan andere mama's (to be) wat mijn ervaringen zijn in alles wat te maken heeft met baby, mama en gezinsleven. En niet alleen ik wil graag mijn verhaal vertellen, maar ook andere mama's delen graag hun verhaal en ervaringen!

 

Ik hoop je samen met de andere mama's te kunnen inspireren om vervolgens snel weer terug te komen!! Ben je benieuwd en wil je graag nog meer zien? Kijk dan ook even op mijn Instagram account en volg @lifebynikkie.nl of like mijn Facebookpagina & wie weet tot snel!!


Disclaimer


Alle foto's en teksten zijn eigendom van Life by Nikkie. Deze mogen zonder toestemming niet overgenomen worden.