Mama Sanne

Hoi allemaal,

 

Ik ben in januari dit jaar mama geworden van ons zoontje Aiden,

En ik merk dat ik het superleuk vind om dingen te lezen, maar ook om zelf mijn gevoelens te delen over het leven als mama en alles wat daarbij komt kijken.

 

Ik zal mezelf even voorstellen.

Ik ben Sanne, 28 jaar, woon in Enschede samen met mijn man Selcuk, ons zoontje van 7 maanden Aiden, en ons hondje.

 

Mijn man en ik hebben elkaar leren kennen via internet, ik was 15 jaar en buiten MSN om, zat ik ook op een soort van Hyves pagina.

Hier kwam ik met hem aan de praat, en we konden geen dag meer doorkomen zonder elkaar te bellen, smsen, en msn-en.

 

Na 2 jaar durfde ik eindelijk met hem af te spreken, we woonden 2,5 uur uit elkaar, en ik was altijd erg preuts op het gebied van afspreken met iemand. Maar dit voelde zo goed dat ik dacht ach waarom niet.

Hij kwam naar Enschede toe en we liepen als twee tortelduifjes door de stad haha, ik was helemaal gelukkig!

Sinds toen zijn we samen, en dat was afgelopen juli alweer 10 jaar.

Selcuk en ik zijn in februari 2016 getrouwd.  Mijn man is Turks, en we hebben samen besloten dat we de bruiloft gemixt wouden doen, zodat beide families het naar hun zin zouden hebben.

We zijn getrouwd in Den Haag, dit was de woonplaats van mijn man. En de Turkse mensen onder ons weten dat er dan geen 100 man komt haha, maar eerder 500. Vandaar dat we hebben besloten de bruiloft daar te doen, aangezien er van zijn kant (veel) meer mensen zouden komen dan van mij.

De bruiloft was geweldig, veel gedanst met beide families, op Turkse en op Nederlandse muziek. Al met al, het was één en al liefde die dag.

Toen Sel en ik terug kwamen van onze huwelijksreis uit Curaçao hadden we eigenlijk al voor die tijd besloten dat we gelijk wouden proberen een kindje te krijgen.

Ik was al in oktober 2015 met de pil gestopt om even die troep uit mijn lichaam te krijgen, en we deden het veilig tot aan de bruiloft.

 

Na een maand officieel te zijn ‘begonnen’ deed ik mijn eerste zwangerschapstest. Niet zwanger.

Heel stom maar we waren best verdrietig, je wil zo graag dat het gelijk lukt.

Een week later was Sel aan het werk en op de één of andere manier moest ik voor mijn gevoel nog een test doen. Ik had de test in de keuken neergelegd en ging op de bank zitten wachten. Na een paar minuten liep ik de keuken in en zag 2 dikke vette strepen. OMG!!! ZWANGER!

Ik dacht eigenlijk alleen maar; Shit! Sel is op werk en ik sta hier nu in mijn eentje superblij en in shock te zijn. Maar al snel dacht ik, ik ga hem niet bellen, dat vind ik gewoon geen leuke manier.

Hij was om 23.00 uur vrij van werk dus ik besloot een doosje te kopen met de test erin, een romper en een speen met I love papa erop.

Sel kwam thuis en ik zei dat ik wat leuks voor hem had gekocht, hij kwam naast me op bed zitten en maakte het doosje open. Nou hij werd heeelemaal gek haha. Hij begon me te bespringen, en overal te kussen. Dit was echt zo’n leuk moment. Die week hebben we het gelijk aan onze ouders verteld.
 

Ik heb een hele goede zwangerschap gehad, weinig klachten, en hoe verder ik was hoe meer ik ervan genoot. Ik ben dus ook echt zo’n persoon die mijn buik heel erg gemist heeft.

7 februari 2017 was ik uitgerekend, de hele zwangerschap riep ik al dat ik eerder zou bevallen, dat gevoel had ik gewoon.

Met 38 weken braken mijn vliezen om 4.15 uur. Ik moest na een halfuur al naar het ziekenhuis omdat ik gelijk een weeën storm had en toen al op 5 cm zat.

Om 11.26 uur is Aiden geboren, na een top bevalling. Kan er echt alleen maar heel mooi op terug kijken, alles ging zoals het moest.

 

Wat hebben we intens genoten van de eerste maanden met ons ventje, hij is een erg makkelijke baby. Selcuk is ook een echte papa, heerlijk om te zien, en hij helpt me zo goed bij alles.

Nu is onze lieverd alweer 7 maanden, en al zo geen baby meer. Soms sta ik er versteld van wat ze in zo’n korte tijd kunnen.

Ik vind het soms best lastig. Ik vraag me wel eens af of ik genoeg heb genoten van de tijd dat ie nog zo klein was, de tijd gaat zo snel voorbij dat je het niet eens door hebt dat ze zo snel groeien.

En hoe leuk het nu ook is, dat je meer contact met ze hebt, hij de hele dag naar iedereen lacht, al lekker ondeugend word, en met zijn loopauto door de kamer scheurt, mis ik soms toch mijn kleine afhankelijke mini baby weer haha.

Maar ik denk dat elke mama dit heel erg herkent, en dat dit met elke leeftijd weer een dingetje blijft haha.

 

Tot de volgende keer!

 

Liefs Sanne

 


Hi, wat leuk dat je er bent!

 

Life by Nikkie is hét MOMMY LIFESTYLE MAGAZINE waar ik vertel over mijn leven als mama. Sinds 23 November 2016 zijn wij trotse ouders geworden van een prachtige zoon Wess Christiaan. Als firsttime mommy vertel ik graag aan andere mama's (to be) wat mijn ervaringen zijn in alles wat te maken heeft met baby, mama en gezinsleven. En niet alleen ik wil graag mijn verhaal vertellen, maar ook andere mama's delen graag hun verhaal en ervaringen!

 

Ik hoop je samen met de andere mama's te kunnen inspireren om vervolgens snel weer terug te komen!! Ben je benieuwd en wil je graag nog meer zien? Kijk dan ook even op mijn Instagram account en volg @lifebynikkie.nl of like mijn Facebookpagina & wie weet tot snel!!


Disclaimer


Alle foto's en teksten zijn eigendom van Life by Nikkie. Deze mogen zonder toestemming niet overgenomen worden.