Mama Sabrina 2

Mijn bevallingsverhaal 

 

Ja ja mijn bevallingsverhaal , nu ik dit ga schrijven voel ik zo weer die vlinders in me buik. Wat een spanning en helemaal omdat ik werd ingeleid de tijd en de datum stonden vast 26 januari worden wij mama en papa!

In een eerdere blog heb ik verteld over het overlijden van mijn moeder toen ik ongeveer 20 weken zwanger was. Ik krijg veel vraag over hoe mijn bevalling ging zonder mijn moeder erbij te hebben. En even een vrolijker verhaal te vertellen is altijd leuk om te lezen. Hierbij mijn verhaal i hope you like it !

Ik werd met 38 weken ingeleid omdat ik Een reuze zou hebben uiteindelijk viel dat reuze mee. Maar was toch blij dat hij eerder kon komen als ik nu erop terug kijk ben ik een beetje bang geworden van die weeën storm. Ik zou de eerst volgende keer dus niet zo graag voor een inleiding kiezen als dat niet nodig is. Natuurlijk kan je die ook krijgen met een "natuurlijke" bevalling maar de kans ik groter bij een inleiding. Verder was alles goed verlopen en alles ging zonder pijn bestrijding ,ik er met trots op terug.

Waarom koos ik ervoor om het zonder pijnbestrijding te doen? 

Gewoon simpel weg omdat ik er bang voor was. Straks kan die kleine er niet tegen straks ben ik verlamd voor de rest van me leven.. Vrouwen over de hele wereld doen dit dus ik geloofde dat ik het ook zou kunnen. 

Bij de 2e zou ik er wel even goed over na willen denken... Hahaha. 

 

Het is 26 jan en de wekker ging half 5 eindelijk mogen we de welbekende vluchttas meenemen. Make up hoefde ik niet op te doen zei ik tegen mezelf Maar ja, stel je voor je ziet er niet goed uit , toch maar even snel een poedertje op , lekker groot shirt aan en waggelen naar de auto. Zo raar dat de maxi cosi nu nog leeg is ! Daar lopen we dan door de legen gangen naar de verlos afdeling. "Ik kom mij melden voor de inleiding". Zei ik en we werden begeleid Naar onze kamer. Owh shit ik heb niet ontbeten en jaa een zwangerevrouw heeft altijd honger. De verpleegster zei nog de kans is aanwezig dat je misselijk word van de pijn bij 4 en 8 cm en dat je kan gaan overgeven. Maar nee hoor ik had zo een honger en daar kwam ze aan met een broodje jam. 

 

 

Even een half uurtje aan de ctg scan en toen werden me vliezen gebroken een vloedgolf kwam eruit en dat had ze niet verwacht ik kreeg de slappe lach en me vriend zei nog " jaa nu lach je nog " dankje schat voor de goede moed die je geeft. Bij elke lach kwam er een vloedgolf water uit en waren me sokken zeik nat zelfs op de vloer lag een plas water. Ze had er nog een doekje bij gedaan maar ze kon er wel een hele keukenrol bij doen achteraf haha. Mijn infuus ging aan en nog geen half uur daarna kreeg ik de eerste weeën al. Ze werden al snel krachtig en kon ze moeilijk opvangen. 

 

 

Mijn vader en broer waren op werk (werken samen ) en van de spanning konden ze het niet meer houden hup op naar zusje en dochter lief kijken hoe het gaat en jaa hoor daar kwamen die 2 heel voorzichtig binnen lopen. Die blik van me broer hij kon het maar moeilijk zien zijn kleine zusje , ligt daar met pijn. Hij was zo stil en me vader zat er maar nuchter naast. Als snel gingen ze naar de gang en die arme stakkers hebben vanaf ongeveer 10:00 al zitten wachten totdat kleine Boy werd geboren haha !

Ik had aan gegeven voor een douche in mijn kamer en die wou ik ook echt graag uitproberen. Nou ik kon niet me bed af want om de 2 min kreeg ik een wee dat veranderde als snel in een weeën storm. En idd bij ongeveer 4 cm werd ik zo misselijk .. Dat ze bakjes bleven vullen ze hadden het nog druk met me ,voor de 2e x werd mijn bed verschoond. WEG PUFFEN zei me vriend de heletijd nou dat heeft zeker een man bedacht dat wegpuffen hielp echt niet .. Toch bleef ik als een gek puffen ik leefde op Dextro energie ,had echt het gevoel alsof ik elk moment kon wegzakken. Als ik nu dextro in de winkel zie ren ik weg hahah . Elke x die controles tussen door : ik ga even voelen hoor. Als ze dat zei dacht ik een ding : GA WEG! Om ongeveer 12:00 had ik 5 cm en wat was ik boos. "Nog maar 5 cm ! Ik trek dit niet! " "nee hoor het gaat super" zei ze. "Mag ik een mandarijn" zei ik tussen het puffen door tegen me vriend nou die mandarijn lag er aan het einde van de bevalling nog steeds hahah ,een ontbijt koek wou ik ook graag maar heb gewoon met die ontbijt koek door de kamer heen gegooid , elke x als ik een hap wou nemen kreeg ik een wee ! Het was bijna 13:00 en had zo een persdrang ze kwam eraan en ging kijken maar nee hoor mocht nog echt niet persen. 14:00 hield ik het niet meer en moest de verloskundige komen ! Maar ze was bezig met een andere bevalling maar dat kon me op dat moment echt niet schelen. "Ze moet nu komen !" Zei ik. En dan kwam ze aan even voelen en het was 8 cm. Ik zag het einde inzicht komen. Om het sneller te laten verlopen zei ze dat ik op me zij moest. Ze kwam later Naar me toe en zei : " uhm Sabrina we horen je in de gang. Maar dat maakt niet uit maar we horen je wel .." Ik moet elke x lachen als ik daar aan terug denk hahah . Na bijna voor me gevoel het bed kapot gemaakt te hebben kwam ze weer voelen en jaa hoor ik mocht gaan persen. Wat een opluchting. Ik had gelezen dat dat echt oplucht maar dat was echt zo., en de pijn verdween Ik begon op bed en gaf al me kracht maar het schoot niet op . Laten we de baarkruk proberen.

 

Op naar de baarkruk me vriend ondersteunde me en dat vond ik echt fijn dat ik in zijn armen zat. Het hartslag metertje viel elke x van zijn hoofdje en moest opnieuw geplaatst worden.ze plaatsten onder de baarkruk een spiegel zodat ik kon mee kijken... Ik heb 1x snel gekeken ...maar dank u ik hoef niet meer te kijken! houden jullie het maar in de gaten. "Jaa een broodje döner is wel lekker" zei een van de helpende verloskundige. " kan je je mond houden !?" Zei ik . Alleen al de gedachten van die smaak maakte me echt kots misselijk. Ook dit schoot niet op terug naar bed en heel charmant moest ik op me knieën gaan. Ik gaf al mijn kracht maar het lukte niet. Totdat ze zei " ik denk dat we moeten inknippen.." En ik gaf me toch een pers! "OMDRAAIEN OMDRAAIEN SABRINA OMDRAAIEN !" Hoorde ik om me heen. Daar lag hij opeens op me borst. Tranen van blijdschap wat waren me vriend en ik blij. Daar ben je dan kleine Boy Adam de Leth. 16:52 3620 gr 52 cm 

 

 

Na een uur en een kwartier geperst te hebben was ik gesloopt maar die kleine gaf me een energie boost. De blik van me vriend vergeet ik nooit meer zo mooi, zo prachtig. Eindelijk konden die 2 kennis maken. 

 

Op de gang hielden ze het niet meer een hele horde mensen was aan het wachten en iedereen begon zich zorgen te maken omdat ik al zo lang aan het persen was. Me zus met man en kinderen ,me broer met vrouw en kind ,opa en oma ,vader schoonouders beste vriendinnetje en me zwager met vriendin. En daar kwam me vriend aanlopen en haalde ze op iedereen was opgelucht dat de kleine er was.

Ik wist niets dat er zoveel mensen stonden te wachten. Me vriend zei: " mogen ze kijken ?" En onder "ze" dacht ik mijn vader broer en schoonouders hahah 

Daar lag ik dan met alleen een laken op me met ons wondertje met me benen wijd (lekker charmant) geweldig als ik er aan terug denk hahaha.

Ik mocht om 22:00 uur de zelfde avond alweer naar huis heerlijk was dat voor het eerst met z'n drietjes in de auto wel zachtjes want ik voelde alles haha het hele huis was versierd , zo lief en dezelfde horde stond weer op ons te wachten. 

Ik miste alleen die ene belangrijke persoon .. Mijn mama . Maar ik geloof zeker dat ze me geholpen heeft en dat ze super trots is.

Met z'n drietjes in bed , oogjes dicht slapen maar wat een dag...

Liefs,

Sabrina 

 

Volg als mijn zoete momentjes https://www.instagram.com/sabrinaverhoef/ 

Wil je mij wat vragen ? Dat mag natuurlijk stuur een mail naar: sabrinaverhoef@hotmail.com


Hi, wat leuk dat je er bent!

 

Life by Nikkie is hét MOMMY LIFESTYLE MAGAZINE waar ik vertel over mijn leven als mama. Sinds 23 November 2016 zijn wij trotse ouders geworden van een prachtige zoon Wess Christiaan. Als firsttime mommy vertel ik graag aan andere mama's (to be) wat mijn ervaringen zijn in alles wat te maken heeft met baby, mama en gezinsleven. En niet alleen ik wil graag mijn verhaal vertellen, maar ook andere mama's delen graag hun verhaal en ervaringen!

 

Ik hoop je samen met de andere mama's te kunnen inspireren om vervolgens snel weer terug te komen!! Ben je benieuwd en wil je graag nog meer zien? Kijk dan ook even op mijn Instagram account en volg @lifebynikkie.nl of like mijn Facebookpagina & wie weet tot snel!!


Disclaimer


Alle foto's en teksten zijn eigendom van Life by Nikkie. Deze mogen zonder toestemming niet overgenomen worden.