Wonen op Aruba met Cherylin

Wat leuk dat ik een stukje mag schrijven over mama zijn in het buitenland. 

Begin 2016 kregen wij te horen dat mijn vriend geplaatst kon worden in Aruba. Eigenlijk was het voor ons vrij snel duidelijk; als we willen moeten we het nu doen. En zo zijn wij samen met onze zoon Benjamin en een container vol met speelgoed vertrokken naar Aruba. 

 

Wie ben ik?

Ik ben Cherylin, 25 jaar oud en al bijna 8 jaar samen met mijn liefde Menno. Toen wij 18 waren kwamen wij er achter dat we zwanger waren, wat een enorme shock was voor ons, het was namelijk niet gepland, we hadden geen huis samen, ik was nog bezig met school en we waren pas 18 jaar! Ik weet nog heel goed toen de test positief bleek dat ik stond te trillen op mijn benen, mijn vriend was alleen maar een beetje aan het lachen, wat hij altijd doet als hij zenuwachtig is hoor! 

Paar dagen later ging ik naar de huisarts, daar werd mij verteld dat ik het kindje ook nog weg kon laten halen….

 

Dat scenario is eigenlijk nooit door ons hoofd heen gegaan, gelukkig. Ondanks dat niet iedereen die dichtbij ons staat achter onze keuze stond, zijn wij er toch samen voor gegaan. Op mijn 19de beviel ik van onze zoon Benjamin. En inmiddels hebben wij het goed voor elkaar, al zeg ik het zelf, haha. Wie wil er nou niet wonen op een tropisch eiland?!

 

Hoe zijn wij eigenlijk terecht gekomen op Aruba?

Mijn vriend werkt bij defensie, hij zit bij het korpsmariniers. Via zijn werk hebben wij de mogelijkheid gekregen om tijdelijk in Aruba te kunnen wonen. Een paar jaar geleden wilden wij het eigenlijk al, alleen het kwam toen elke keer niet goed uit. Maar na enorm veel geregel zijn wij op 2 februari dit jaar verhuisd naar Aruba. Wij hebben het hier heel erg naar ons zin. Het leven is hier heel anders. Buiten dat het hier echt elke dag lekker weer is, zijn de mensen over het algemeen ook heel aardig en behulpzaam. Er is een aangenaam sfeer op het eiland en haast bestaat hier niet, ik denk niet eens dat ze dat woord kennen. Alles gaat daarom ook 100 keer zo langzaam, wat aan het begin voor grote irritatie zorgde bij ons. Maar daar beginnen wij nu ook wel aan te wennen als gehaaste Nederlanders. De meeste inwoners zijn ook heel vriendelijk en willen je graag helpen. Zo moest ik de eerste 2 weken lopend naar Benjamin zijn school omdat wij toen nog maar 1 auto hadden. Dat is 2,5 km lopen wat natuurlijk goed te doen is, alleen niet in de hitte met een volle zon op je bolletje en een kind dat al moe is van school. Lieve voorbijgangers namen ons dan mee en zette ons thuis af.

 

Naar school

Nu wij in Aruba wonen moet Benjamin hier natuurlijk ook naar school. Het was niet lang zoeken naar een goede school voor Benjamin. Ik kwam meteen al uit op de Schakel, dat is een Nederlandse school die helemaal gericht is op het Nederlands schoolsysteem, waardoor de lesstof ook aansluit bij het basisschool onderwijs in Nederland. Zo ontwikkeld Benjamin ook geen achterstand, aangezien wij niet voor altijd hier blijven wonen. Ondanks dat hij naar een Nederlandse school gaat zijn er grote verschillen. Om te beginnen met het schoolgebouw dat in vrolijke Caribische kleuren geschilderd is, wat een feest is om naar te kijken. De schooltijden zijn van kwart voor 8 s’ochtends tot kwart over 1 s’middags. Dat heeft te maken met de stijgende temperatuur. Als de laatste bel is geweest ligt de temperatuur namelijk al zo rond de 30 graden. Gelukkig hebben alle lokale airco’s, en hebben ze buiten kraantjes aan de muur hangen.

Om kwart voor 7 gaat ons wekkertje, en om half 8 stappen wij in de auto. Helaas is het niet mogelijk om met de fiets naar school te gaan. Dit niet vanwege de afstand maar vanwege de gevaarlijke verkeerssituaties hier, ze hebben namelijk op veel plekken niet eens een fietspad.

Dat Benjamin om kwart over 1 al uit is, is heel relaxed. We hebben dan nog de hele dag om te zwemmen in de zee en te genieten van de zon, haha. 

 

Opgroeien in een ander land

Dat Benjamin nu voor een klein deel opgroeit in Aruba zie ik als een groot plus punt. Sommige dingen die je hier meemaakt ga je in Nederland niet mee maken. Zo vind hij zeesterren en schildpadden in de zee, ziet de bedreigde Leatherback schildpadjes uit komen op het strand en zit vaak achter salamanders en krabbetjes aan. 

Ik merk dat hij anders in het leven staat, is veel relaxter dan in Nederland, denkt na over de natuur en de cultuur in verschillende landen, hij past zich makkelijk aan en hij kan zijn energie elke dag kwijt met buiten spelen. Ook de dingen waar hij over nadenkt zijn niet de dagelijkse dingen waar je in Nederland aan denkt. Als wij op het strand zijn ruimt hij al het plastic op wat hij ziet, dat mag niet in de zee komen want dat is heel slecht voor alle dieren die daar leven zegt hij dan.

Opgroeien in een ander land dan je thuisland vormt je kind zeker. En ik ben ook echt kei trots op hoe goed hij het hier doet, het was voor hem natuurlijk ook een enorme stap om zijn veilige thuis achter te laten. Dan met name zijn opa en oma waar wij vaak over de vloer kwamen. In Nederland hebben wij dan ook regelmatig gehoord dat hij echt niet mee ging met ons naar Aruba. 

 

Maar vanaf het moment dat wij met onze beiden beentjes op Arubaanse grond stonden, hebben wij hem er niet meer over gehoord, en horen wij nu vaak; "zullen we hier voor héééél lang blijven?" 

 

Nadelen en voordelen

Het moeten missen van onze familie en vrienden(vooral nu mijn beste vriendin bevallen is van haar eerste) is wel een van de grootste nadelen. De opa’s en oma hadden het er ook erg moeilijk mee. Aan boodschappen doen in Aruba hebben wij ook echt moeten wennen, het is namelijk echt duur!! Zo kost onze favoriete Doritos chips hier gewoon 4 euro!! en veel groente is ook 2 keer zo duur als in Nederland. 

De voordelen wegen echter wel op tegen de nadelen. Binnen vijf minuten staan wij op een prachtig mooi wit zand strand met een helder blauwe zee, en wil je toch liever een ander mooi wit zand strand met veel tropische vissen dan rij je toch gewoon nog een stukje door. We genieten elke dag van het buiten leven, slippertjes, jurkjes, bbq’s op het stranden en van de aangename temperatuur natuurlijk(wat een god bless is). Ook geen volle agenda’s, geen strakke tijdsplanningen en een kind die elke dag buiten kan spellen zonder het weer bericht te hoeven checken.

 

 

Wij zijn blij met de keuze die wij hebben gemaakt. Ik geniet hier veel meer van de kleine dingen die het leven te bieden heeft. Ik ben er ook van overtuigd dat dit avontuur voor Benjamin heel goed is, hij is één grote levenservaring rijker en zijn kijk naar de wereld is anders geworden. Het zonnetje doet wonderen!

En tot slot; de beste manier om te betalen voor een mooi moment, is ervan te genieten.

 

Liefs, Cherylin

 


Hi, wat leuk dat je er bent!

 

Life by Nikkie is hét MOMMY LIFESTYLE MAGAZINE waar ik vertel over mijn leven als mama. Sinds 23 November 2016 zijn wij trotse ouders geworden van een prachtige zoon Wess Christiaan. Als firsttime mommy vertel ik graag aan andere mama's (to be) wat mijn ervaringen zijn in alles wat te maken heeft met baby, mama en gezinsleven. En niet alleen ik wil graag mijn verhaal vertellen, maar ook andere mama's delen graag hun verhaal en ervaringen!

 

Ik hoop je samen met de andere mama's te kunnen inspireren om vervolgens snel weer terug te komen!! Ben je benieuwd en wil je graag nog meer zien? Kijk dan ook even op mijn Instagram account en volg @lifebynikkie.nl of like mijn Facebookpagina & wie weet tot snel!!


Disclaimer


Alle foto's en teksten zijn eigendom van Life by Nikkie. Deze mogen zonder toestemming niet overgenomen worden.