Het verhaal van mama Mai

Mijn naam is Mai en ben 25 jaar samen met mijn vriend hebben we sinds 12 januari 2017 een prachtige dochter. 

Na een zware zwangerschap met alleen maar misselijkheid, ziek zijn en de laatste drie maanden bijna geen slaap (2-3 uur per nacht ) had ik een super snelle en fijne bevalling. Al met al duurde het maar 4 uurtjes en mocht ik fijn thuis bevallen.

 

Onze kraamweek was super fijn! Hele fijne kraamverzorgster , de borstvoeding liep gelijk goed en ze sliep alleen maar. Mijn vriend was ook de gehele kraamweek thuis en vrij van het werk. Hij heeft veel aan de verzorging gedaan van onze kleine meid en wat heeft hij er van genoten. Wat is nou fijner dan samen echt opstarten als een gezin. 

 

Nadat de kraamverzorgster wegging na dag 8 moesten we het zelf doen. Toen begon het allemaal dag 9 ze begon ineens rare geluidjes te maken met ademen. We dachten misschien verkoudheid. Mijn schoonvader kwam ook nog even meeluisteren en dacht ook aan een verkoudheid.

 

Echter werd het steeds erger en zwaarder het klonk alsof ze naar adem snakte. Gelijk hadden we de huisartsenpost gebeld we moesten de telefoon naast haar neerleggen zodat ze mee konden luisteren direct werd er een ambulance gestuurd. Binnen vijf minuten stonden er twee ambulances voor onze deur ik moest met Sophie naar beneden voor testjes. Brancard en beademingsspullen stonden al klaar in de woonkamer en als klap op de vuurpijl hoorden we via de portofoon dat de traumahelikopter ook al onderweg was ( protocol) wat was dat schrikken zeg! Gelukkig kon de trauma helikopter weer terug en konden ze tot zover niks vinden bij Sophie alles was goed alleen ze huilde niet. Dus we moesten toch mee in de ambulance richting het ziekenhuis. Daar aangekomen werd ze weer helemaal nagekeken en werd ons verteld dat haar luchtpijpje nauw is en dat ze daarom geluid maakt bij het ademen. Ze zou er zelf geen last van hebben werd ons verteld en we mochten haar weer meenemen. Mochten we het niet vertrouwen konden we altijd bellen.  Die nacht schrok ze vaak zelf wakker en kregen we het idee dat ze er wel last van had. Dus we konden weer naar het ziekenhuis daar moest ze toch maar een nachtje blijven ter observatie. 

 

 

De dag erna werd ons verteld dat ze genoeg zuurstof etc had en dat we ons nergens zorgen over hoefde te maken. Sophie heeft Tracheamalacie werd ons verteld. Dat houdt in dat haar wand van de luchtpijp onvoldoende stevig is en icm een nauwe luchtpijp ze geluiden maakt tijdens het ademen. Dit zou rond haar eerste levensjaar wel volgroeid moeten zijn. 

 

De maand na haar opname was een zware maand. Veel huilen ze wou alleen maar bij mij liggen en wou zelfs niet bij haar papa liggen wat voor hem ook zwaar en moeilijk is. Daarna begonnen de spugerijen en het moeilijk poepen. We hadden een afspraak bij de kinderarts en die zei dat er niks aan de hand was en ze er geen last van had. Na twee weken werden de spugerijen steeds meer soms wel 8 keer op een dag weer een afspraak gemaakt dit keer kregen we een andere kinderarts die had haar helemaal onderzocht en vertelde ons dat ze ook reflux heeft. Haar maagje was nog niet helemaal volgroeid en ze kan zich moeilijk ontspannen waardoor ze moeilijk haar ontlasting kwijt kan. Door al het persen gaat ze nog meer spugen. We moesten goed haar groei bijhouden en het zou de komende maanden wel minder worden. 

 

We zijn nu al wat maandjes verder ze had een periode dat ze niet heel hard groeide maar wel in haar eigen lijntje dus dat was prima. Wel is het heel zwaar om borstvoeding te geven. Ze vraagt extra vaak doordat ze zoveel

Spuugt en het flesje weigert ze. We hebben van alles geprobeerd maar ze neemt niks aan. Melk via een lepeltje geven duwt ze zo weer naar buiten. Oppas accepteert ze ook niet zolang mama er niet is zet ze het op huilen en gillen en door het gillen krijgt ze het wel benauwd en spuugt ze alles eruit met grote bogen dat het zelfs haar neusje uitkomt. 

 

 

Dit heeft ervoor gezorgd dat ik 24/7 bij haar ben. Ik weet dat veel mensen zeggen Ah laat maar even huilen ze valt vanzelf in slaap of als ze honger heeft dan neemt ze fles echt wel aan. Helaas werkt dat hier niet. Aangezien ze onder het gemiddelde zit met aantal gr per week aankomen voed ik haar elk uur. Laten huilen heeft als gevolg nog meer spugen. Ik geniet ervan dat ik zoveel mee

Mag maken met haar. Haar ontwikkeling loopt zo ver voor dat ze nu al bezig is met haarzelf oprichten om te staan! Tijgeren/kruipen doet ze ook al. Ondanks dat ik hier echt elke dag van geniet en ze een vrolijk meisje is als ze fit is is het leven als mama zijnde wel zwaar. Gelukkig slaapt ze snachts heel goed door en kom ik zo een beetje aan mijn rust maar ik heb weleens momenten dat ik denk van auw ik houd geen tepels meer over of dat ik denk ik wil even slapen of even iets voor mezelf doen. Het is voor mijn vriend ook niet altijd makkelijk soms gaat het goed en er zijn vaak dagen bij dat ze ook alleen maar huilt en gilt bij hem.

 

Ik ben ontzettend blij dat ik haar mama mag zijn hoe zwaar sommige dagen ook zijn. Soms ben ik de hele dag alleen maar bezig met bed verschonen wasjes draaien, Sophie wassen en weer opnieuw dat ik nergens aan toe kom. 

 

We hopen dat het de komende tijd minder gaat worden maar tot zover is alles nog net zo erg als in het begin. Binnenkort weer naar de kinderarts ben benieuwd wat ze dan zeggen. Ze is nu 5 maand en past net in maatje 56! 

 

Liefs 

Mai 

 


Hi, wat leuk dat je er bent!

 

Life by Nikkie is hét MOMMY LIFESTYLE MAGAZINE waar ik vertel over mijn leven als mama. Sinds 23 November 2016 zijn wij trotse ouders geworden van een prachtige zoon Wess Christiaan. Als firsttime mommy vertel ik graag aan andere mama's (to be) wat mijn ervaringen zijn in alles wat te maken heeft met baby, mama en gezinsleven. En niet alleen ik wil graag mijn verhaal vertellen, maar ook andere mama's delen graag hun verhaal en ervaringen!

 

Ik hoop je samen met de andere mama's te kunnen inspireren om vervolgens snel weer terug te komen!! Ben je benieuwd en wil je graag nog meer zien? Kijk dan ook even op mijn Instagram account en volg @lifebynikkie.nl of like mijn Facebookpagina & wie weet tot snel!!


Disclaimer


Alle foto's en teksten zijn eigendom van Life by Nikkie. Deze mogen zonder toestemming niet overgenomen worden.