Het verhaal van mama Sabrina

Ik ben Sabrina een jonge vrouw van 21 en ben samen met de papa van onze kleine man "boy".

Graag wil ik met jullie mijn verhaal delen, ik ben geen prater maar schrijf vaak korte verhaaltjes onder mijn foto's op instagram of Facebook het lucht een soort van op en nu ik de gelegenheid heb om het hele verhaal op te schrijven wil ik dat graag doen. 

Het is een best lang verhaal dus voor je begint met lezen pak een kop thee of een frisje bij.

 

Ongeneeslijk zieke mama

Ik begin maar om te zeggen dat ik en mijn vriend Emanuel, 22 jaar,  in september 4 jaar samen zijn. Samen hebben we een zoontje Boy van 5 maandjes oud. Zelf ben ik 21 dus we zijn er aardig vroeg bij... zijn we bewust zo vroeg ouders geworden? Nee niet echt. Uiteindelijk hebben we er wel zelf voor gekozen om papa en mama te worden van dit wondertje. Ja je leest het goed een wondertje want dat is hij zeker. Ik zal gaan vertellen waarom. Mijn grote voorbeeld , mijn eigen moeder 'Jolanda' had 2 jaar geleden te horen gekregen dat ze borstkanker had .. Een hele erge domper maar vol goede moed gingen we er samen als gezin tegen aan ! Veel vrouwen krijgen de diagnose "borstkanker" en " ! met dat in ons hoofd moest het goedkomen .. Maar helaas mocht dat niet zo wezen . Paar dagen later gingen mijn vader 'Jeroen' en mijn moeder terug voor de uitslag van de scan en kwam de arts met het nieuws dat het was uitgezaaid en al zover dat er niks meer gedaan kon worden .. ..harde woorden .. En een hele harde klap .. Deze man lijkt zomaar even over het leven van me moeder te beslissen! Kan dat zomaar ? Op dat moment kon ik die man wel wat aandoen maar wat zijn wij die man dankbaar met hoe hij me moeder die tijd heeft geholpen, petje af.mijn eigenwijze moeder hield niet van onzekerheid en wou meteen weten hoelang ze nog had. 2 jaar zei de dokter. Boosheid ,verdriet & angst alle gevoelen kwamen tegelijkertijd . Mijn moeder had nog 1 grote droom die ze al vanaf de basisschool had samen met haar beste vriendin 'Lia' . En dat was: naar Amerika gaan. En zo gezegd zo geregeld. Mijn vader heeft alles geregeld en daar gingen ze samen met haar beste vriendin en haar man. Genieten van haar droomreis.

  

Mijn moeder op haar droomreis

 

Een plusje !? 

21 juni 2016 

Ondertussen paar 1000 kilometer verderop, hadden ik en me vriend het huis voor ons alleen .In die tijd werd ik niet lekker en kwam blaasontsteking nummer 2354 doorzetten.. Jaa dat is een familie kwaal ik hou niet van die antibiotica troep dus probeer het zo vaak mogelijk weg te drinken en vaak lukt dat ook. Behalve deze keer, kleine opnamen in het ziekenhuis en ging naar huis met een nieuw pakje antibiotica. Ik wist dat de pil hierdoor niet zou werken en aangezien ik hem doorslik moest ik even stoppen omdat ik dan toch ongesteld word. En toen begon het, ik wachten op mijn menstruatie en wachten en wachten. Er gebeurde niks.. Ik begon me druk te maken maar nog niet zo druk , het gebeurde wel eens vaker dat ik wat meer geduld moest hebben . Maar na 1 week wachten begon ik me toch wel wat meer druk te maken! Ik kocht een test ,een pakket waar 2 testen in zaten ,mocht die ander mislukken. Op naar de wc ! Ik zat mezelf al helemaal aan te praten dat als ik die test deed er negatief uit zo komen en dat ik dan tegen mezelf zou zeggen : kijk Sabrina helemaal niks aan het handje! Maar dat mocht niet zo wezen .. EEN PLUSJE! Ik had even snel gezien op de verpakking dat dat positief betekende maar toch had ik dat voor de zekerheid nog maar eens 100x na gekeken haha.. 

Zwanger ik ben zwanger .. En nu ? Nee kan niet hoor .. en ik kijk voor 101ste keer nog eens op de verpakking. Hoe moet ik dit gaan vertellen aan me vriend ?! We zijn hier nog helemaal niet klaar voor en hadden dit ook nog niet op ons lijstje staan en aangezien mijn vriend altijd de grap maakte : "50 jaar ! hoor dan nemen we kinderen ! " Ging ik ervan uit dat hij niet blij zou zijn .. Hij was aan het werk dus in die tijd wou ik naar me zus gaan om advies te vragen (zij was moeder geworden op haar 18e) maar die was niet thuis, op naar me opa&oma. Ik vertelde het nieuws en owh wat waren die blij en trots ! Maar was ik zelf blij ? Nee totaal niet. Veel gepraat te hebben kwamen we wel op het zelfde uit : Emanuel moet het weten. In de tussen tijd heb ik mijn vriend bericht gestuurd om te zeggen dat ik me druk maakte en dat ik een test had gekocht. Laten kreeg ik het bericht : "en?!" 

Tjhaa als ik dan ga zeggen : "zie je thuis wel.." Weet hij genoeg. Het is misschien niet de beste manier geweest, maar heb het wel meteen gezegd. "Ja ik ben zwanger.. SCHRIK.. Hij wou dat we er op een ander moment voor moesten gaan en niet nu. Aan de ene kant snapte ik dat ook , maar tegelijkertijd dacht ik : dit gebeurd niet zomaar .. 

Mijn wens was dat mijn moeder onze kindjes zou gaan meemaken maar ging er vanuit dat dat nooit zou gaan gebeuren . Aangezien ik net 20 was geworden (18 juni). Maar toch was het een optie om het weg te laten halen . Ik nam mijn vriend mee naar de huisarts om eventuele opties te bespreken. " je kan het weglaten halen maar aangezien we niet weten hoever je bent moeten we eerst een echo laten maken." 

"OWH NEE als ik het heb gezien laat ik het niet weghalen !"zei ik.

Maar voor me vriend veranderde er niks.

Ook hadden wij de ouders van Emanuel , mijn schoonouders over de zwanger verteld.

En die waren blij , voor het eerst opa en oma! 

 

 

Het plusje zie je niet goed maar hij staat er echt.

 

Het komt goed

23 juni 2016

Op naar het vliegveld , want mijn ouders komen weer thuis vandaag.

Ik zit bij me zus in de auto en ben kost misselijk. Emanuel pakt de trein omdat we besloten hadden elkaar even de ruimte te geven, we zouden elkaar op het vliegveld ontmoeten en doen alsof er niks aan de hand was. Mijn oma was zo blij dat ze naar Emanuel toe liep en zei :" ik weet niet of ik je moet feliciteren maar komt goed .." 

Ik zag mijn moeder en gaf haar een dikke knuffel. Nog even wat gegeten en op naar huis. Alsof er niks aan de hand was .. 

 

24 juni 2016 

We zaten bij me schoonouders en die wouden dat we het zo snel mogelijk moesten zeggen. Maar was dit het goede moment ervoor ? Ze waren net 1 dag thuis van hun droomreis en wou hun totaal niet gaan lastig vallen. Maar hiervoor was er geen goed moment en we gingen samen in de auto naar mijn huis. De poort ging open en zag me ouders zitten in de tuin. "En hebben jullie genoten ?" Vroeg mijn schoonvader Pieter. Mijn schoonmoeder stond er naast en lachte. " maar wij moeten jullie wat vertellen.." Mompelde Emanuel. Ik hield het niet meer en begon als een klein kind bij me moeder op schoot te huilen. "Sabrina is zwanger" zei Emanuel . Het aller bangste waren we voor mijn vader. Tja ik ben toch zijn jongste dochter. "Owh wat leuk jongens " zei me vader en me moeder begon te huilen en was super blij. Dit hadden wij alle 2 totaal niet verwacht. Mijn vader zei meteen " komt helemaal goed, we zijn geen tokkie familie! Haha " me vader gaf Emanuel een knuffel en ik geloof dat dat zijn gedachte veranderde. Emanuel liep de deur uit en zei :"we houden het" wel boos maar hij zei het haha.. 

Na de eerst echo bleek ik al 10 weken en 6 dagen zwanger te zijn ! En wat was papa Emanuel blij want ja ook hij moest een traantje wegpinken! Hihi

Vele echo's volgde er en natuurlijk ging mijn moeder er met een paar mee .ook mocht ik langs komen bij de verloskundige wanneer ik maar wou. Zo heb ik het hartje van onze zoon vaak genoeg kunnen laten luisteren. 

De bekend making van het geslacht hebben we groot gevierd en wat was ze trots! Een kleinzoon, stiekem wist ze dit al ze had mij al eerder gezegd dat ik een zoom zou gaan krijgen . En ze had gelijk. 

Onze uitjes naar Amstelveen bleven doorgaan want we lieten onze nagels samen doen. Daar heb ik samen met me moeder boy zijn eerste pakje gekocht en van haar gekregen.

 

 

Boy zijn eerste pakje.

 

Hallo oma 

Die periode ging het heel goed met mijn moeder die reis had haar zeker goed gedaan maar lang kon dat niet duren.. Rond de herfst ging het slechter en ging ze niet meer vooruit maar alleen nog maar achteruit. Zodra ik zag aan me moeder dat het niet goed ging heb ik Een 3D echo afspraak gemaakt. Ik was nog maar net 20 weken veel zou je niet zien. Maar toch kon ze dan goed kennis maken met ons mannetje en zou ze hem toch gaan ontmoeten. Er werd al steeds gezegd dat ze het tot februari niet zou gaan redden maar toch bleef ze vechten. Zelf haar make up bleef ze opdoen ook al kon ze bijna haar wenkbrauw potlood niet meer vast houden ze moesten gedaan worden! Haha.

Het moment van de echo was moeilijk huilend haar hand vast gehouden en haar diep in de ogen aangekeken. Ze zat al in een rolstoel want zelf lopen ging niet , hoe graag ze het wel wou. Warrig zat ze naast me maar ik zag aan haar dat ze er wel van genoot. 

"Kijk nou hij zwaait" het handje van boy kwam naar voren en ze maakte snel een foto! Ze zette er de tekst bij : hallo oma. 

 

 

Laatste echo met mijn moeder.

 

Een gezellige avond 

15 oktober 2016

We hadden een Amerikaanse avond gepland met onze familie en de familie van de vriendin van me moeder. 

Iedereen kwam langs. Me vader had van de foto's van de reis en de filmpjes ren lange film gemaakt. Zo konden we met ze alle gaan genieten van de reis. Me moeder lag die periode alleen nog maar op de bank , ze hield veel vocht vast. Ze maakt af en toe nog de grap "kijk mijn buik wint het van jou buik ! " gelukkig konden we daar samen om lachen. Maar door de vocht en door de afvalstoffen in haar lichaam werd me moeder warrig en leek af en toe een klein kind. Zelf eten kon ze niet meer ,zelf naar de wc ging niet meer en ga zo maar door.

Even terug bij de avond sorry ik dwaal af haha.

Opeens ging het niet goed en moest de ambulance komen. Ik was dat wel gewend en ging er ook vanuit dat ze gewoon weer Naar huis zou komen. Maar dat was deze x niet zo. Ik heb haar nog een dikke kus gegeven me moeder was eigenwijze en hoe warrig ze ook was ze wou niet mee. Alsof ze wist ik kom niet meer naar huis. 

 

Alles alleen doen 

16oktober 2016

In het ziekenhuis ging het niet beter en raakte ze in een soort van roes..heel raar.. 

Iedereen bij een gekomen en om het moment dat haar beste vriendin binnenkwam gaf mijn moeder het op. We waren met ze allen en het leek wel alsof ze daar op wachten. Een donkere periode kwam eraan  met veel stress en wist dat ik nu alles alleen zou moeten doen. Klinkt raar want ik was niet alleen, ik had zoveel steun van vrienden, mijn familie, mijn broer , zus en opa en oma en vooral niet te vergeten mijn vriend en zijn ouders. 

Maar toch had ik dat gevoel.

Ik was toen ongeveer 22 weken zwanger.

Ik heb de echo: 'hallo oma' meegegeven aan me moeder bij de begrafenis zodat ze die kleine toch nog bij zich zou hebben.

 

Mama worden zonder mama 

26 februari 2016

De bevalling begon, ik werd ingeleid omdat ik een reuze baby zou hebben. 

Gelukkig was dat niet zo want ik was al bang hoe dat eruit zou gaan komen ?!

Ik heb besloten om dat alleen met me vriend te doen en zonder pijn bestrijding.

Ik begon om07:00 in de ochtend en om 16:48 na een uur persen werd onze kleine Boy Adam de Leth geboren en woog 3620 gram 

Het was een best heftige bevalling elke minuut een wee ,weeën storm ontbrak ook niet ik had geen tijd om op adem te komen. Maar zou alles zo weer over doen 

 

(Boy Adam de Leth  26.02.2017  16:48  3620 gr ) 

 

De kraamweek was lastig ik wou alles zelf doen maar moest verplicht gaan liggen van me pa en me vriend omdat ik dat gewoon niet deed haha.. 

Heel eigenwijs ..dat heb ik gelukkig van me moeder haha .

We zijn hartstikke gelukkig en hoe ik alles doe zonder moeder ? Alles gaan vanzelf en natuurlijk mis ik mijn moeder heel erg en mis ik haar tips en tricks. Het moeder gevoel helpt heel veel en ik vertrouw daar nu ook echt op. Ik werk fulltime 35 uur per week , manager bij de h&m en tegelijkertijd tijd moeder zijn is erg zwaar maar ik heb mijn grote steun en mijn grote liefde naast mij die mij in elke keuze steunt en help waar het nodig is. We hebben nog geen eigenhuisje samen maar daar zijn er nu hard mee bezig. Ik merk nu dat die kleine 5 maanden is dat ik die klap nu wel voel. Heb Al die tijd in een waas geleefd en kom daar nu een beetje uit. Er kwam zoveel op me af. 

Maar het heeft tijd nodig.

 

Boy twee weken oud.

 

Ik ga zeker me moeder betrekken in het leven van boy wel op een andere manier. Ik ga hem zeker laten weten dat hij nog een oma heeft maar dat die nu een zonnetje is. Me moeder was gek op zonnen en mooi weer. Dus elke x als ik de gordijnen open maak in de ochtend toveren we het zonnetje tevoorschijn.

 

(Op bezoek bij oma zonnetje) 

 

Neem een kijkje op mijn instagram account en zie hoe onze kleine vent er nu uitziet. Instagram @sabrinaverhoef  

 

Liefs 

Sabrina 


Hi, wat leuk dat je er bent!

 

Life by Nikkie is hét MOMMY LIFESTYLE MAGAZINE waar ik vertel over mijn leven als mama. Sinds 23 November 2016 zijn wij trotse ouders geworden van een prachtige zoon Wess Christiaan. Als firsttime mommy vertel ik graag aan andere mama's (to be) wat mijn ervaringen zijn in alles wat te maken heeft met baby, mama en gezinsleven. En niet alleen ik wil graag mijn verhaal vertellen, maar ook andere mama's delen graag hun verhaal en ervaringen!

 

Ik hoop je samen met de andere mama's te kunnen inspireren om vervolgens snel weer terug te komen!! Ben je benieuwd en wil je graag nog meer zien? Kijk dan ook even op mijn Instagram account en volg @lifebynikkie.nl of like mijn Facebookpagina & wie weet tot snel!!


Disclaimer


Alle foto's en teksten zijn eigendom van Life by Nikkie. Deze mogen zonder toestemming niet overgenomen worden.