Het verhaal van mama Stephanie

Hi! Ik ben Stephanie en ben 25 jaar jong. Inmiddels alweer 11 jaar samen met de liefste man Robin. Vorig jaar juli zijn wij trotse ouders geworden van een mooi meisje Loulou Lux. 

 

Even terug in de tijd. November 2015 waren we samen op vakantie naar Lanzarote. We hadden eindelijk even tijd om samen te zijn en even te kunnen relaxen. Ik voelde me niet heel erg lekker en dacht dat het kwam omdat de afgelopen periode best heftig was.

Na één week op vakantie te zijn geweest was ik nog steeds niet ongesteld. Ik dacht dat het vanzelf wel zou komen omdat het altijd onregelmatig was. We besloten toch om samen even een test te halen. En ja hoor! Er sprongen gelijk twee dikke strepen op de test.

 

We waren allebei door het dolle heen en stonden te springen voor ons appartement. Hoe romantisch is het om er zo op vakantie achter te komen. Ik besloot meteen mijn ouders te bellen want ik kon het nieuws niet voor me houden.

 

De zwangerschap

Ik heb een hele fijne zwangerschap gehad zonder klachten. Ik denk dat dit ook te maken heeft gehad dat ik zonder werk zat. En alle rust kon pakken die ik nodig had. De eerste weken gingen erg langzaam. Ik was vooral erg moe en deed eigenlijk weinig. Ook vond ik het lastig om het tegen niemand te vertellen.

 

 

Geslachtsecho

Ja dat vond ik een dingetje. Ik hoopte zo op een meisje. Waarom? Omdat ik dat echt voor me zag en het gevoel had ik echt. Ik wou zo geen jongetje hebben. Als ik dit nu schrijf moet ik er wel om lachten. Een jongetje had ik net zo leuk gevonden. Ik ben alleen naar de echo geweest omdat ik mijn vriend heel graag wou verassen. En dat is ook zeker gelukt. Hij wist niet dat ik deze echo had. Ook hebben we maar een paar personen verteld dat we een meisje zouden krijgen. Ik vond het lastig om voor me te houden maar ook leuk om alle verhalen te horen wat ze denken dat het zou worden.

 

Tweede trimester

De tweede trimester ging een stuk sneller. Ik voelde me weer op en top alsof ik de hele wereld aankon. We begonnen rustig aan haar kamertje. Rond de 24 weken was die helemaal klaar. Ik was er zo verliefd op dat ik elke dag wel een paar keer ging kijken en alles steeds ging veranderen en schoonmaken. En ondertussen bleef ik maar doorkopen met kleding en accessoires.

 

Derde trimester

De laatste loodjes ook wel genoemd. De laatste weken vond ik voorbij vliegen. Ik voelde me goed en het was lekker weer. Alleen de laatste weken deed ik gewoon iets teveel waardoor ik vaak last had van harde buiken. Ook voelde ik haar soms helemaal niet waardoor ik een aantal keer aan de CTG heb gelegen. En zodra de scan aanging begon ze gelijk met bewegen. Alsof ze het merkte. Echt de laatste 3 weken ben ik vaak met mijn vriend mee geweest naar zijn werk. Hij moest vaak overal heen en ik ging gewoon mee.

 

Mijn bevalling

Op de nacht van woensdag naar donderdag werd ik vaak wakker omdat ik last had van harde pijnlijke buiken. Ik dacht meteen niet weer ik wil eindelijk een keer lekker slapen. Maar dat ging er helaas niet inzitten. Ik ben op de bank geploft en ben maar tv gaan kijken en gehoopt dat ik weer in slaap zou vallen. Rond 7 uur werd ik enorm misselijk en ik kon nog maar net de wc halen. Nu vond ik het tijd om mijn vriend wakker te maken dat ik me helemaal niet lekker voelde. Hij schrok wakker en zei meteen moet je anders niet even de verloskundige bellen? En gelijk zei ik nee joh het is 7 uur ze slapen nog laten we nog even een uurtje wachten. Uiteindelijk heb ik gebeld en zijn we naar het ziekenhuis gereden omdat ze bezig was met een bevalling. Toen ik aankwam in het ziekenhuis hebben ze de controle gedaan en ik zat al op 5 cm ontsluiting. Ik schrok want dit zag ik niet aankomen.  We zijn rustig naar huis gereden en heb gelijk mijn moeder gebeld. Die stond binnen een half uur voor de deur. Ondertussen werden de weeën pijnlijker en ik wou graag weer terug naar het ziekenhuis.

eenmaal aangekomen kreeg ik weer de controle en vertelde ze dat ik op 7 cm onsluiting zat. Ik wou graag een ruggenrpik hebben omdat ik zo moe was. Uiteindelijk mocht ik pas om 6 uur beginnen met persen. Ik vond dit best zwaar. Ik voelde me benen nog amper. Het was ook nog eens een sterrenkijker waardoor het allemaal wat zwaarder ging. 

 

Maar om 19:22 was ze daar eindelijk ons kleine meisje Loulou Lux.

 


Hi, wat leuk dat je er bent!

 

Life by Nikkie is hét MOMMY LIFESTYLE MAGAZINE waar ik vertel over mijn leven als mama. Sinds 23 November 2016 zijn wij trotse ouders geworden van een prachtige zoon Wess Christiaan. Als firsttime mommy vertel ik graag aan andere mama's (to be) wat mijn ervaringen zijn in alles wat te maken heeft met baby, mama en gezinsleven. En niet alleen ik wil graag mijn verhaal vertellen, maar ook andere mama's delen graag hun verhaal en ervaringen!

 

Ik hoop je samen met de andere mama's te kunnen inspireren om vervolgens snel weer terug te komen!! Ben je benieuwd en wil je graag nog meer zien? Kijk dan ook even op mijn Instagram account en volg @lifebynikkie.nl of like mijn Facebookpagina & wie weet tot snel!!


Disclaimer


Alle foto's en teksten zijn eigendom van Life by Nikkie. Deze mogen zonder toestemming niet overgenomen worden.