Het verhaal van mama Kimberly

 

“Een kind heeft nabijheid, warmte, liefde en voeding nodig. Het dragen van een kind is nabijheid, aanraken en wiegen” 

 

Na 9 maanden van warmte, veiligheid , gedempte geluiden en begrenzing in de buik, is het voor een pasgeboren baby een hele overgang, zo buiten de buik van de moeder.

Na de geboorte, vooral de eerste maanden, heeft je kind veel behoefte aan koesterend lijf op lijf contact. Baby’s hebben ‘huidhonger’: ze willen graag dichtbij je zijn en niet alleen!

 

Aanraken en hechten

Een baby moet in de eerste levensmaanden na de geboorte veel informatie verwerken. Vooral de tastzin en het evenwichtsorgaan blijken hierbij van groot belang te zijn. De eerste maanden haalt het  zenuwstelsel zijn ‘voeding’ vooral uit bewegingen en aanrakingen. Daarom is het goed dat we de tastzin en het evenwichtsorgaan zoveel mogelijk stimuleren door aanraking en beweging . Intuïtief weten we dat als een baby onrustig is, deze vaak rustiger wordt en zich beter lijkt te voelen als we de baby tegen ons aanhouden en wiegen. In de baarmoeder werd het kind continue ‘aangeraakt en gemasseerd’. Kindjes hebben deze ervaringen ook buiten de baarmoeder nodig om zich veilig te voelen en optimaal te kunnen groeien. 

In de dichte nabijheid van de ouder voelt de baby zich veilig in de nieuwe situaties buiten de baarmoeder.

 

Zich veilig voelen is een noodzaak om zich goed te kunnen hechten. Om een goede relatie op te bouwen met de ouder(s) en later ook andere mensen, is het belangrijk dat een baby zich goed kan hechten. Een veilig gehecht kind kan later makkelijker zelf loslaten en de wereld gaan verkennen. Daarbij wordt aanbevolen door gynaecologen/verloskundigen om bij een verhoogde kans op een postnatale depressie je kindje te gaan draagdoeken. Dit zou de kans op zo’n depressie verminderen. Je hecht namelijk direct op een hele natuurlijke en intense manier met je kleintje. 

 

Al ver voordat ik zwanger werd wist ik altijd al dat ik een draagdoek mama zou gaan worden. Ik vond het idee van je kindje tegen je aan dragen een heel mooi en fijn idee. Ik had mijn research er al naar gedaan en veel dingen gelezen over het koesteren van je kindje en hoe belangrijk dat is. 

Ook wist ik al dat ik niet voor een draagzak wilde gaan, aangezien de stempel van ergonomisch die er tegenwoordig op zit, helemaal niets zegt. Met een draagdoek kan je de houding nog manipuleren en corrigeren en met een draagzak kan dit niet. Een draagzak vormt zich minder goed om je kindje heen. Met een draagdoek zit je kindje op een veel strakkere manier tegen je lichaam aan en kan je de beentjes in een kikker M houding plaatsen wat zeer belangrijk is voor de rug en de heupjes en de ontwikkeling daarvan. Beentjes mogen absoluut niet “bungelen” . Daarbij komt ook dat een draagdoek ergonomisch beter is voor jezelf. 

Toen ik zwanger was kreeg ik van mijn moeder mijn eerste geweven draagdoek cadeau. Ik had na het inlezen al van te voren de keuze gemaakt voor een geweven draagdoek en niet voor een stretch variant. Voor mij had een geweven doek meer voordelen. Ik heb er gelijk mee geoefend op een pop die ik nog had liggen. Makkelijk vond ik het niet met die pop, ik kreeg het er warm van! Ik duwde en trok aan de pop om hem goed in positie te krijgen. Ook de beentjes trok ik er bijna vanaf. Ik dacht nog eventjes, dat als ik dit zo met een levende baby had gedaan, ik waarschijnlijk gelijk bij jeugdzorg gezeten had. Wat extra oefenen leek me dus niet overbodig. Want mijn eigen baby en haar heupjes wilde ik wel graag intact laten zometeen. 

Ik dacht dat ik de draagdoek elke dag een paar uurtjes zou gaan gebruiken met mijn baby. Maar wat ik toen nog niet wist, was dat ik de eerste paar maanden van mijn baby haar leven zo’n 8 tot 10 uur per dag met de draagdoek zou rondlopen. 

Nadat ik bevallen was bleek Lily-Mae-Mae, die met 36 weekjes geboren was, een echt zorgen kindje te zijn. Ze had trauma opgelopen van de zware bevalling en had dus extreem veel behoefde om tegen me aan te liggen en bij me te zijn. Ze huilde minimaal 5 uur per dag en was vaak ontroostbaar. Nadat ik thuisgekomen was uit het ziekenhuis ben ik haar vrijwel direct gaan draagdoeken. Het draagdoeken deed heel in het begin erg veel pijn, omdat ik via een keizersnede bevallen was en de draagdoek toch wel een belasting voor mijn pijnlijke buik was. Toen ik haar voor het eerst in de draagdoek knoopte ging het heel erg makkelijk, het voelde zo natuurlijk aan en het was alsof ik nooit anders gedaan had. Hoe stom het ook klinkt, met een pop vond ik het heel wat moeilijker dan met een echte baby ;). Naast, dat Lily-Mae het heel erg fijn vond om bij me in de draagdoek te zitten, vond ik het zelf ook heel erg fijn om haar de hele dag zo dicht tegen me aan te dragen. Het voelde alsof ik nog geen afscheid van haar hoefde te nemen vanuit mijn buik, ze zat dan wel niet meer in mijn buik maar het gaf wel het zelfde gevoel. Ze hoorde daar gewoon te zitten.

Naarmate Lily-Mae wat ouder werd en ik merkte dat ze het niet fijn vond om plat op haar rugje te liggen, extreem veel huilde en ook niet in die mooie wagen wilde liggen die ik voor haar gekocht had om het draagdoeken mee af te wisselen;  ik droeg haar op sommige dagen wel 10 uur lang. Mijn lichaam begon het zwaar te krijgen maar zodra ik haar uit de draagdoek haalde en wilde neerleggen, was het gelijk weer huilen. Toen de wanhoop nabij was, en de huisarts me gelukkig wilde doorverwijzen, kwam er bij de kinderarts uit de Lily-Mae koemelk allergie / lactose intolerantie heeft en verborgen reflux. Zo gek was het dus niet dat ze continu rechtop in de draagdoek wilde zitten. De rechtop houding werkte pijn verlichtend voor de reflux vertelde de kinderarts. Door deze houding werd ook haar evenwichtsorgaan geprikkeld waardoor zij afgeleid van de buikpijn was. 

Uiteindelijk, sinds Lily-Mae met nieuwe voeding en medicatie stukje bij beetje vooruit gaat, kan ik de draagdoek zo nu en dan afwisselen met de wagen en kan ik haar tussendoor ook eventjes neerleggen. Dat is een hele fijne afwisseling, vooral ook voor mijn rug.

Nog steeds draagdoek ik Lily-Mae elke dag, maar niet meer de hele dag. Het is nu veel minder geworden, omdat ze nu ook zelf aangeeft dat ze het soms fijn vind om eventjes lekker op zichzelf te liggen. Wat dat betreft geeft Lily-Mae het fantastisch aan wanneer ze het nodig heeft om bij me in de draagdoek te zitten of wanneer ze het juist fijn vind om eventjes op zichzelf te liggen. Op sommige dagen heeft ze er gewoon meer behoefde aan en daar spring ik dan op in. We fietsen ook met de draagdoek dus het is ook een fantastisch vervoersmiddel wat dat betreft, tot ze in een zitje op de fiets kan. 

Nu Lily-Mae-Mae 3 maanden is geweest kan ze steeds vaker neergelegd worden. Draagdoeken is nu iets wat ik doe om haar af en toe troost en veiligheid te bieden en niet om de pijn te verlichten. 

Als je eenmaal je kindje hebt gedragen op deze manier wil je oprecht niets anders meer, ik kan het dan ook iedereen aanbevelen. Laat je niet afschrikken door die 6 meter stof en de knoop technieken, want die heb je echt binnen no time onder de knie. Er zijn ook leuke instructie video’s op You Tube die je kan bekijken! Zo leer je stap voor stap het knopen van een draagdoek. 

 


Hi, wat leuk dat je er bent!

 

Life by Nikkie is hét MOMMY LIFESTYLE MAGAZINE waar ik vertel over mijn leven als mama. Sinds 23 November 2016 zijn wij trotse ouders geworden van een prachtige zoon Wess Christiaan. Als firsttime mommy vertel ik graag aan andere mama's (to be) wat mijn ervaringen zijn in alles wat te maken heeft met baby, mama en gezinsleven. En niet alleen ik wil graag mijn verhaal vertellen, maar ook andere mama's delen graag hun verhaal en ervaringen!

 

Ik hoop je samen met de andere mama's te kunnen inspireren om vervolgens snel weer terug te komen!! Ben je benieuwd en wil je graag nog meer zien? Kijk dan ook even op mijn Instagram account en volg @lifebynikkie.nl of like mijn Facebookpagina & wie weet tot snel!!


Disclaimer


Alle foto's en teksten zijn eigendom van Life by Nikkie. Deze mogen zonder toestemming niet overgenomen worden.