Het verhaal van mama Mandy

Ik ben door Nikkie gevraagd om een blog te schrijven over het dragen van mijn kindje, Daley. Hartstikke leuk natuurlijk! Waar zal ik is beginnen… Toen Daley na 22 uur puffen en zweten eindelijk ter wereld kwam bleek het een makkelijk maar toch gevoelig knulletje te zijn. Zo vond hij het helemaal niet leuk om bij andere mensen dan zijn papa of mama te liggen. Hier raakte hij ook echt overstuur van dus dit hebben we gelijk niet meer gedaan.  
Ik kwam er al snel achter dat we hem stap voor stap moesten begeleiden de grote buitenwereld in. Zo kwam ik op het idee om dit dragend te doen want zeg nou eerlijk, wat is er nou fijner dan lekker dicht tegen mama aangeplakt te zitten en op die manier de wereld te ontdekken? 
In eerste instantie had ik een rekbare draagdoek en daar ging ik dan, aan de slag met een heleboel YouTube filmpjes om te leren knopen. Het knopen lag mij niet zo dus het werd tijd voor plan B, de draagzak. Dat ging me een stuk makkelijker af. 
Sprongetjes.. 
Toen was daar die 5 weken sprong (die overigens met 4 weken al begon haha). Daley was erg onrustig en zocht echt zijn mama. Toen heb ik, wel met veel gehannes, Daley in de rekbare draagdoek gekregen (ik had mijn draagzak toen nog niet). En hij werd daardoor zoveel relaxter. Je voelde hem in totale ontspanning lekker tegen me aan hangen. Wat was dat een heerlijk gevoel. En zo heeft de draagdoek mij zijn eerste sprong doorgeholpen. Want als nieuwbakken mama is dat ook maar gek en wennen, zo’n sprongetje.  
En na de 5 weken sprong komt natuurlijk die 8 weken sprong. Inmiddels was de draagzak gearriveerd en daar ging mijn kleine hummeltje weer hop de draagzak in.  En weer heeft die draagzak ons het sprongetje door geholpen. De draagzak wordt overigens nog elke sprong weer uit de kast tevoorschijn gehaald om ons de sprongetjes door te loodsen. 
Buikkrampjes.. 
Daley had ook heel erg last van buikkrampen. Ontroostbaar was hij dan en wat we ook probeerden, niks leek te werken. Omdat je armen op een gegeven moment wel heel lam worden van het rond hobbelen met dat kleine hummeltje stopte ik hem in de draagzak (hij was wel wat ouder dan 5 weken toen ik hier mee begon). Had ik dat maar eerder gedaan, het gaf hem weer zoveel rust om dicht bij mama te zijn. En daardoor kregen wij als nieuwbakken papa en mama ook nog een beetje rust want de eerste weken zijn al die gebroken nachten best pittig.  
En nog steeds, als hij niet fit is stop ik hem weer lekker dicht tegen me aan in de draagzak. 
Drukte.. 
Daley vond drukte maar niks. Hier kon ie niks mee en werd ie super onrustig van. Harstikke logisch ook natuurlijk want er gebeurd wel heel veel voor dat kleine mannetje. Als ik wist dat er een drukke situatie zou komen dan deed ik hem op voorhand al in de draagzak. Zo kon hij rustig vanuit het vertrouwde en de veilige omgeving die mama heet al die drukte op zich in laten werken. En wat een uitkomst was dat zeg. Als het teveel werd voor hem dan drukte ie zich stevig tegen me aan en dan wist ik dat het tijd was om de rust op te zoeken. En zo heb ik hem stap voor stap steeds meer geïntroduceerd in die grote buiten wereld.  
Inmiddels is hij 17 weken oud en kan hij het allemaal steeds beter handelen. Zo flirt ie er op het kinderdagverblijf aardig op los met de leidsters en hij is in de avonden niet meer uren aan het huilen om alles te verwerken. Wel probeer ik voor hem nog zo veel mogelijk die rust te bewaren en neem ik hem nog niet te veel op sleeptouw. En mocht er toch wat zijn met drukte dan toveren we gewoon weer die draagzak tevoorschijn.  
Boodschappen, honden uitlaten en al die zaken.. 
En dat is dan juist weer het bijzondere, je zou verwachten dat ik hem hiervoor ook dagelijks zou gebruiken maar voor deze dingen pak ik toch liever de kinderwagen. En dat vindt Daley over het algemeen ook helemaal prima, lekker naar de bomen kijken en naar de lucht want wat is het ontdekken toch mooi. 
Die draagzak heeft me aardig wat pittige periodes er doorheen gesleept en het heeft Daley zoveel rust gegeven. Zo kon ik soms ook nog even wat doen in m’n huishouden met m’n kleine ventje dicht tegen me aan <3 
    Liefs, Mandy 

Hi, wat leuk dat je er bent!

 

Life by Nikkie is hét MOMMY LIFESTYLE MAGAZINE waar ik vertel over mijn leven als mama. Sinds 23 November 2016 zijn wij trotse ouders geworden van een prachtige zoon Wess Christiaan. Als firsttime mommy vertel ik graag aan andere mama's (to be) wat mijn ervaringen zijn in alles wat te maken heeft met baby, mama en gezinsleven. En niet alleen ik wil graag mijn verhaal vertellen, maar ook andere mama's delen graag hun verhaal en ervaringen!

 

Ik hoop je samen met de andere mama's te kunnen inspireren om vervolgens snel weer terug te komen!! Ben je benieuwd en wil je graag nog meer zien? Kijk dan ook even op mijn Instagram account en volg @lifebynikkie.nl of like mijn Facebookpagina & wie weet tot snel!!


Disclaimer


Alle foto's en teksten zijn eigendom van Life by Nikkie. Deze mogen zonder toestemming niet overgenomen worden.