Het verhaal van mama Sanne

Wat leuk dat ik een stukje mag schrijven over hoe ik mijn bevalling heb ervaren. Toen ik zelf nog zwanger was, las ik de hele dag door bevallingsverhalen.

Ik weet niet waarom maar ik vond het erg interessant, juist door de verschillende verhalen. Ik wil hierover schrijven omdat ik een hele goede bevalling heb gehad. Natuurlijk doet bevallen pijn, maar alles ging gewoon zoals het moest, en dat mag ook wel eens verteld worden.

 

Wie ben ik?

Ik ben Sanne Yetim, 28 jaar en getrouwd met mijn lieve man Selly. Selly en ik zijn dit jaar 10 jaar samen. 28 December 2015 hebben wij elkaar het ja-woord gegeven, en vlak daarvoor hadden wij besloten dat ik met de pil zou stoppen. De 'echte' bruiloft hadden we 14 Februari 2016 gepland staan, dus mocht ik het geluk hebben dan al zwanger te zijn was dat geen probleem omdat het dan nog pril zou zijn. We hadden een huwelijksreis geboekt naar Curaçao, en net in die tijd was er bevestigd dat de Zika mug daar zat. Wat dus heel gevaarlijk is voor je baby als je zwanger bent. Om die reden hebben we besloten het uit te stellen tot we terug waren van vakantie.

 

Begin April heb ik mijn eerste test gedaan, negatief... We waren allebei erg teleurgesteld, heel stom na de eerste test maar we wouden het zo graag, dat het toch even lastig was...

 

In die maand ben ik ovulatie testen gaan gebruiken zodat ik gewoon zeker wist wanneer de kans was. Toen kwam ik er achter dat het niet helemaal klopte bij mij. Ik kreeg de tip van een meisje om elke dag mijn temperatuur te gaan meten. Dit heb ik toen een maand gedaan, en zo kwam ik er dus achter dat ik mijn ovulatie veel later had. In plaats van 28 dagen zat ik op 34 dagen, en nu konden we dus beter plannen haha!

 

Eind Mei moest ik weer ongesteld worden, toen ik 2 dagen over tijd was, zat mijn temperatuur op 37,0 en wat ik op internet kon vinden betekend dit: zwanger of ongesteld. 2 Juni, ik weet niet waarom maar ik ging er helemaal van uit dat het zo kon zijn dus ik deed een test terwijl mijn man aan het werk was, ging rustig op de bank zitten en toen ik weer naar de keuken liep zag ik daar een test met 2 hele dikke rode strepen. OH MY GOD!! Ik stond te springen en te huilen in mijn eentje, maar ik vond het niet leuk om het via de telefoon aan mijn man te vertellen. Ik kocht een doosje en deed een romper, een speentje en mijn test er in, en gaf deze aan hem toen hij thuis kwam van het werk. Dit was zo leuk, hij besprong me helemaal. We waren mega gelukkig!

De zwangerschap

Met 7 weken kreeg ik bloedverlies, ik kon toen gelijk komen en er werd een inwendige echo gemaakt. En daar klopte ineens een hartje... Met tranen in onze ogen van blijdschap hebben we gekeken naar ons doperwtje.

Alles was goed!

 

De eerste 15 weken was ik vreselijk moe en in de ochtend wat misselijk. Elke echo ging verder goed, en ons kindje groeide mooi. Eigenlijk verder een prima zwangerschap gehad. Ik begon later erg veel last van mijn rug te krijgen, dit kwam ook omdat ik vrij zwaar werk heb. Met 27 weken ben ik toen 20% in de ziektewet gegaan, en met 30 weken toch 50% omdat ik erg veel last had van harde buiken. Met 34 weken had ik verlof en kon ik nog even lekker genieten. Vanaf het begin riep ik al dat ik eerder ging bevallen, iets in mij zei dat gewoon. En iedereen zei steeds; Pas maar op straks loop je door tot 41 weken. Maar nee, ergens wist ik het gewoon.

 

Met 37 weken kreeg ik in de nacht last van voor weeën die ik echt wel een beetje moest weg puffen, dit hield aan tot de ochtend. De dag erna had ik het de hele middag weer, ik moest steeds even stoppen met lopen want ze waren best aanwezig... Verder die week nergens last van...

De bevalling

Met 38+4 werd ik in de nacht wakker om te plassen, ging om 04:15 weer in bed liggen en toen ik me omdraaide hoorde/voelde ik ineens PATS, en dacht; Ooooooh, mijn vliezen!!

Ik sprong als een malle uit bed, en maakte mijn man wakker. Nou bij mij ging het zoals in de film, ik stond in een mega plas vruchtwater. Ik zei tegen mijn man dat ik nog even lekker ging douchen en dat ik dan wel op de bank kroop en zou wachten tot het begon. Vlak voor ik onder de douche ging kreeg ik de eerste wee, nog een beetje lacherig zei ik; Nou daar is de eerste hoor!Toen ik uit de douche kwam had ik eigenlijk geen tijd om me aan te kleden, want de weeën bleven komen. Ik stond met een trui aan, aan de tafel mijn weeën op te vangen, en ik dacht; Jeetje dit gaat wel heel erg snel achter elkaar. Ik zei tegen mijn man dat hij ze even bij moest houden en de weeën kwamen om de 40 seconden. Ik riep dat hij de verloskundige moest bellen en die kwam er gelijk aan. Toen ze ging kijken zat ik op 5 cm, en we moesten gelijk naar het ziekenhuis, waar ik zou bevallen. Deze rit was afschuwelijk, ik kreeg een mega weeën storm, en ik vond het erg moeilijk om ze zo op te vangen.

 

Eenmaal in het ziekenhuis ben ik onder de douche gaan staan, 2 uur lang, want dit vond ik het fijnste. Op een gegeven moment voelde ik dat ik persdrang kreeg en begon ik erg over te geven. Toen moest ik uit de douche en werd weer gecheckt. 8,5 cm ontsluiting. 

 

Na 2 weeën hielp de verloskundige met het laatste stukje en mocht ik beginnen met persen. Het duurde even voor ik door had wat ik echt moest doen, het was zo'n rare overgang van inhouden naar persen. maar na een tijdje ging het goed. 

 

Mijn moeder was er ook bij en die heeft samen met mijn man, mijn hand vast gehouden tot het bijna zo ver was, toen is ze foto's gaan maken. Voor sommige misschien onpasselijk, maar ik ben zo mega blij met deze foto's. Ik vind ze prachtig!

 

Toen zijn hoofdje en schouders er uit waren zei de verloskundige tegen mij; Sanne pak hem maar! Ik heb hem toen zelf het laatste stukje vastgepakt en op mijn borst gelegd. En daar was hij dan, om 11.26 is ons zoontje Aiden geboren. Oohhh wat was ik verliefd en emotioneel, prachtig moment dat het kindje die net nog in je buik zat, waar je al maanden over droomt, waar je zo nieuwsgierig naar bent, ineens in je armen ligt. Alles ging goed met hem, en met mij ook. De placenta wam er ook gelijk uit. Ik was een klein stukje uitgescheurd en kreeg 3 hechtingen. Maar daar heb ik weinig van meegekregen. 

 

In totaal heeft alles 7 uur en 11 minuten geduurd, en kan ik achteraf zeggen dat ik het allemaal zo fijn ervaren heb. Tuurlijk bevallen doet pijn, en tuurlijk weeën zijn vreselijk.

Maar alles verliep zo mooi, dat ik er gewoon heel goed op terug kijk.

Aiden


Na die tijd

Ik was begonnen met borstvoeding, helaas lukte dit de eerste 3 dagen niet, en moest ik bij voeden met de fles. Aiden viel erg af en ik moest een keuze maken, ik was erg verdrietig en onzeker dat ik hem niet kon geven wat hij nodig had. Terwijl ik van te voren altijd heb gezegd dat ik het ga proberen, en als het niet gaat dan niet. Uiteindelijk na 4 dagen van alles te hebben geprobeerd, hadden we echt een horror nacht en heb ik veel lopen huilen met een baby in mijn armen die vreselijke honger had. Die ochtend ben ik gestopt met borstvoeding. Hoe verdrietig ik ook was, wat was dit een opluchting. Ik had een tevreden kind, en mama was dus ook weer blij haha. 

 

Aiden is ondertussen 11 weken, en we zijn zo verschrikkelijk blij met ons vrolijk ventje.

Een kindje krijgen is echt het mooiste wat er is.

 

Sanne

Commentaar schrijven

Commentaren: 10
  • #1

    Lotte Bolhaar (zaterdag, 29 april 2017 10:32)

    Mijn aller mooisten neefje.. & wat ben ik trots op jou zussssss❤️

  • #2

    Kylie (zaterdag, 29 april 2017 10:47)

    Prachtig geschreven Sanne!

  • #3

    Mama Joke (zaterdag, 29 april 2017 11:06)

    Mijn lieve dochter zwanger!!!! Mijn eigen vlees en bloed❤

    Het is niet uit te leggen, wat je als ouder voelt, en wat er door je heen gaat als je bij zo n bijzonder moment aanwezig MAG zijn! Klinkt raar, maar ik heb ervan genoten, de kracht, de prachtige momenten, de rust waarmee zij, samen met haar man, mij en de verloskundige haar prachtige zoon ter wereld heeft mogen brengen!
    Tranen van geluk, onvoorstelbaar mooi, maar zulke wonderlijke momenten hebben we meegmaakt, ik gun, na zelf 3 kinderen te hebben mogen krijgen , elke ouder ooit opa of oma te mogen worden��
    Ongelooflijk trots op jullie!
    Heel veel geluk samen met jullie prachtige zoon Aiden! Mijn grote vent❤

  • #4

    Richelle (zaterdag, 29 april 2017 11:14)

    Wat heb je dat mooi geschreven Sanne. En wat een prachtig mannetje hebben jullie op de wereld mogen zetten. Trots op jullie ♡ wens jullie samen al het geluk van de wereld! Xx

  • #5

    Melanie (zaterdag, 29 april 2017 11:35)

    Heel mooi geschreven Sanne .

    En idd een kindje ter wereld zetten in wat voor mogelijkheid ook het is het mooiste wat er is ondanks dat het met yesley zijn geboorte minder ging .. Zou ik het alsnog zo weer over doen❤️❤️

  • #6

    Nienke (zaterdag, 29 april 2017 11:58)

    Mooi geschreven Sanne!

  • #7

    Angelique (zaterdag, 29 april 2017 12:15)

    Wat heb je dit super omschreven. Krijg er tranen van in m'n ogen. Ik weet zeker dat heel veel toekomstige mama's jou stukje met plezier lezen

  • #8

    Jet (zaterdag, 29 april 2017 12:37)

    Prachtig geschreven Sanne!

  • #9

    Tess (zaterdag, 29 april 2017 23:12)

    Prachtig geschreven Sanne!

  • #10

    Floor (zondag, 30 april 2017 07:37)

    Erg mooi geschreven
    Mooie bevalling en een bevalling mag ook idd pijn doen, als je ziet wat je er allemaal voor terug krijgt.

    Super!

    Ben zelf 28 en moeder van 3 jongens , Prachtig!


Hi, wat leuk dat je er bent!

 

Life by Nikkie is hét MOMMY LIFESTYLE MAGAZINE waar ik vertel over mijn leven als mama. Sinds 23 November 2016 zijn wij trotse ouders geworden van een prachtige zoon Wess Christiaan. Als firsttime mommy vertel ik graag aan andere mama's (to be) wat mijn ervaringen zijn in alles wat te maken heeft met baby, mama en gezinsleven. En niet alleen ik wil graag mijn verhaal vertellen, maar ook andere mama's delen graag hun verhaal en ervaringen!

 

Ik hoop je samen met de andere mama's te kunnen inspireren om vervolgens snel weer terug te komen!! Ben je benieuwd en wil je graag nog meer zien? Kijk dan ook even op mijn Instagram account en volg @lifebynikkie.nl of like mijn Facebookpagina & wie weet tot snel!!


Stay connected


Disclaimer


Alle foto's en teksten zijn eigendom van Life by Nikkie. Deze mogen zonder toestemming niet overgenomen worden.